Hier volgt onze concretere planning voor de volgende weken: morgen 27 januari, nemen we om 10.30u de boot naar Picton, het zuid-eiland. Daar verblijven we één nachtje in Marlbourough Sounds: een versnippering van eilandjes boven het zuid-eiland: enkel te bereiken via een watertaxi of door zelf te varen vb kajak. Ben eens benieuwd :p Woensdag staat onze mobilhome ons op te wachten in Picton. Vandaar uit vertrekken we dan voor 2,5 weken voor een tocht langs de kusten van het zuid-eiland. Op vrijdag de 13e nemen we in Picton de boot terug zodat we om 21.15u terug in Wellington zijn.
Het is dus goed mogelijk dat je eventjes niets van ons verneemt via internet, maar wees gerust, we zullen wel een keertje stoppen in een internetcafé (maar dus niet dagelijks e).
Het weekend van 14-15 februari zijn we dus terug bij nonkel Peter. Dat weekend gaan we niet alleen Gaëtan zijn verjaardag vieren, maar ook uitkijken naar een huisje of appartementje want vanaf 16 februari begint Gaëtan te werken! Ik heb nog niets op het oog, maar daar maken we vanaf dan wel werk van. We'll see!
maandag 26 januari 2009
zaterdag 24 januari 2009
geen wolkje aan de lucht
De dag beginnen met zwempartijtje in openlucht, waarom niet.... :p Vandaag was 't in 't zwembad in Eastbourne, gisteren daarentegen zwommen we voor het eerst in de zee! Het was echt warm vandaag! Geen wolkje aan de lucht en de zon die heel fel scheen. In de namiddag zaten we dan ook een groot stuk binnen, uit schrik om alweer te verbranden. Verder op het programma (eigenlijk eerder onverwacht) vandaag: een BBQ met Dess en Marion (tante Christine haar ouders) en een wandeling met Ted op het hondenstrand. Best grappig, das een strand waar iedereen zijn hond komt uitlaten. de honden lopen dan vrij rond en spelen met elkaar terwijl sommige baasjes gewoon een klapke doen :p
Gisteren kochten we in het shoppingscenter hier in de buurt (waar we naartoe fietsten) een boekje: 101 must-do's for kiwis. Hopelijk is het zo 'gemakkelijker' om een selectie te maken van wat we zeker willen zien en doen :p Alles is hier namelijk mooi, dus ja, waar begin je dan? We informeerden ons ook voor de ferrie (overtocht met de boot van Wellinton naar het Zuid-eiland) en het huren van een mobilhome. Veel info, nog niets concreet.
Gisteren kochten we in het shoppingscenter hier in de buurt (waar we naartoe fietsten) een boekje: 101 must-do's for kiwis. Hopelijk is het zo 'gemakkelijker' om een selectie te maken van wat we zeker willen zien en doen :p Alles is hier namelijk mooi, dus ja, waar begin je dan? We informeerden ons ook voor de ferrie (overtocht met de boot van Wellinton naar het Zuid-eiland) en het huren van een mobilhome. Veel info, nog niets concreet.
vrijdag 23 januari 2009
Photo time!
Hier ben ik met enkele foto's! Ik heb ze gegroepeerd per uitstap.
De vuurtoren:
In een maori hut:
De natuur in onze buurt:
Een zeehond:
Het strand:
Nog meer strand:
Wellington:
- Een wandeling in de buurt van Christine en Peter: bekijken
- De hoofdstad Wellington: bekijken
- Foto's van Pancarrow Beach: bekijken
- Het grote Te Papa museum in Wellington: bekijken
- Een trip met de fiets naar de vuurtoren: bekijken
De vuurtoren:
In een maori hut:
De natuur in onze buurt:
Een zeehond:
Het strand:
Nog meer strand:
Wellington:
donderdag 22 januari 2009
Another day in Wellington
Deze voormiddag een beetje geluierd. Zou de fietstocht van gisteren daar voor iets tussen zitten? Na de middag opnieuw naar Wellington geweest en verdiep 4 van Te Papa bezocht. Het ging vooral over de Maori. Best mooi gerief! Voor de bijhorende uitleg moet je eerder bij Gaëtan zijn. Ik lees niet graag de bordjes af in een museum :p Ik was dus veel sneller klaar, misschien een beetje tot 'ergernis' van Gaëtan... :$ Het museum heeft ook indrukwekkende ontdekhoeken voor kinderen. Dat is dan weer meer mijn ding. Geweldig vond ik ze!!
woensdag 21 januari 2009
en het zonnetje scheen op ons bolletje...
Een mooie dag vandaag en dus besloten we om te gaan fietsen. We haalden nonkel Peter zijn fietsen van onder het stof, namen ons zwemgerief én een fles water mee en fietsten richting Eastbourne. De afdaling van aan het huis naar de zee was al een serieuze opgave: stijl naar beneden. De weg langs de kust was dan weer plat: aangenaam fietsen, fris windje en het geluid van opspattende golven.
Voor we het wisten waren we al in Eastbourne. Van daaruit fietsten we verder naar twee vuurtorens. Best wel grappig. Op een bepaald moment stopt de baan en kunnen enkel fietsers en wandelaars nog door. De asfaltweg veranderde ook in een grintwegje. Gelukkig hadden we mountainbikes mét helm (verplicht in NZ) Na de zoveelste bocht, konden we de beide vuurtorens eindelijk zien: één op het strand en één op het topje van de heuvel. De beklimming naar de bovenste was wel even 'afzien'. Een fiets mee naar boven duwen is niet zo evident op een smal, steil wegje. Maar moeilijk gaat ook e.... We genoten van het uitzicht, wat rust en een ferme slok water :p
Op de terugweg ontdekten we dat er wind was, want nu hadden we hem in het gezicht. Vandaar dat de heenweg zo vlot ging :p Het was een beetje harder trappen maar het was best nog wel te doen. In Eastbourne beloonden we onszelf met een picnic en een lekker ijsje. Dat hadden we wel verdiend na die inspanning!
Voor we aan de beklimming terug naar huis begonnen, zochten we eerst wat afkoeling in het water. We zochten een goed plaatsje op de rotsen en zetten ons met onze voeten in het water. Zalig! Om te zwemmen waren we beiden veel te moe, dus dit was een goed alternatief.
Gaëtan slaagde er in om de berg naar huis op te fietsen, ik geraakte amper nog te voet boven :p (We fietsten zo'n 30 km blijkbaar) Eenmaal thuis, zagen we dat we allebei alweer verbrand waren. We hadden ons nochtans meermaals ingesmeerd met factor 25 en 30.... De grappigste plaats waar we verbrand zijn, is de bovenkant van onze handen (wellicht van ons stuur op een bepaalde manier vast te houden...) Lang leve de aftersun!
Voor we het wisten waren we al in Eastbourne. Van daaruit fietsten we verder naar twee vuurtorens. Best wel grappig. Op een bepaald moment stopt de baan en kunnen enkel fietsers en wandelaars nog door. De asfaltweg veranderde ook in een grintwegje. Gelukkig hadden we mountainbikes mét helm (verplicht in NZ) Na de zoveelste bocht, konden we de beide vuurtorens eindelijk zien: één op het strand en één op het topje van de heuvel. De beklimming naar de bovenste was wel even 'afzien'. Een fiets mee naar boven duwen is niet zo evident op een smal, steil wegje. Maar moeilijk gaat ook e.... We genoten van het uitzicht, wat rust en een ferme slok water :p
Op de terugweg ontdekten we dat er wind was, want nu hadden we hem in het gezicht. Vandaar dat de heenweg zo vlot ging :p Het was een beetje harder trappen maar het was best nog wel te doen. In Eastbourne beloonden we onszelf met een picnic en een lekker ijsje. Dat hadden we wel verdiend na die inspanning!
Voor we aan de beklimming terug naar huis begonnen, zochten we eerst wat afkoeling in het water. We zochten een goed plaatsje op de rotsen en zetten ons met onze voeten in het water. Zalig! Om te zwemmen waren we beiden veel te moe, dus dit was een goed alternatief.
Gaëtan slaagde er in om de berg naar huis op te fietsen, ik geraakte amper nog te voet boven :p (We fietsten zo'n 30 km blijkbaar) Eenmaal thuis, zagen we dat we allebei alweer verbrand waren. We hadden ons nochtans meermaals ingesmeerd met factor 25 en 30.... De grappigste plaats waar we verbrand zijn, is de bovenkant van onze handen (wellicht van ons stuur op een bepaalde manier vast te houden...) Lang leve de aftersun!
dinsdag 20 januari 2009
Te papa part 2
Opnieuw een dagje Wellington vandaag. We konden meerijden met tante Christine als ze naar haar werk reed, rond 9u. We verkenden verder de stad en kwamen café/restaurant 'Leuven' tegen: Belgische menu's en dranken én een menukaart in het Nederlands, best grappig. Als het geen 10u 's morgens geweest was, hadden we er vast iets gegeten of gedronken. Volgende keer misschien. We bezochten ook het derde verdiep van 'Te papa', nog 3 te gaan :p
's Middags gingen we lunchen met Paul, ook een collega van tijdens Gaëtan zijn stage en Sally, zijn vrouw. Om 16u hadden we dan weer een afspraak in de bank. Vandaag openden we een Nieuw-Zeelandse rekening en hebben we beiden onze Nieuw-Zeelandse bankkaart :p
We zijn een beetje aan het rondkijken en plannen voor de volgende week/weken. Het plan zou zijn om een mobilhome te huren en het zuid-eiland te verkennen. Wordt vervolgd....
's Middags gingen we lunchen met Paul, ook een collega van tijdens Gaëtan zijn stage en Sally, zijn vrouw. Om 16u hadden we dan weer een afspraak in de bank. Vandaag openden we een Nieuw-Zeelandse rekening en hebben we beiden onze Nieuw-Zeelandse bankkaart :p
We zijn een beetje aan het rondkijken en plannen voor de volgende week/weken. Het plan zou zijn om een mobilhome te huren en het zuid-eiland te verkennen. Wordt vervolgd....
maandag 19 januari 2009
Two seals and a dog
19 januari, Wellington Anniversaryday: een feestdag in Wellington. Niemand moest gaan werken maar iets speciaals was er niet te doen en eten/drinken kost er die dag 15% meer. Geen reden tot bezoek dus. In de plaats gingen we samen met nonkel Peter, tante Christine en Ted wandelen aan de kust. Na een ritje met de auto kwamen we aan het strand waar we gingen wandelen. Nergens nog huizen te bespeuren, aan drie kanten bergen die steeds kaler van begroeiing werden, aan de andere kant de zee.
Tante Christine twijfelde er bij het vertrekken nog aan om een paraplu mee te nemen. Maar dat bleek nergens voor nodig, integendeel. Ik deed al gauw mijn trui uit en genoot van het zonnetje. Hoewel ik in short en topje liep, verkoos Gaëtan toch een jeans en een trui....
De golven waren er erg hoog maar in het water was er niemand te bespeuren, zelfs geen surfers. Er blijkt een zeer sterke onderstroom te zijn waardoor zwemmen of surfen levensgevaarlijk is. Pootje baden kon gerust en dat deden we dan ook. Zalig verfrissend. Af en toe wel wat pijn aan de voetjes omwille van al die keien op het strand.
Gaëtan amuseerde zich met kaatsen en door het zand rollen met de hond. Bij het kaatsen werd hij plots verrast door een golf die verder uitrolde dan verwacht. Gevolg: natte schoenen, kousen en broek :p Hij besloot dan maar zijn schoenen uit te doen en zijn kousen er te laten uithangen om te drogen. Tot plots.... "oei ik ben een kous kwijt:p" (We hebben ze niet meer terug gevonden)
Na een lange strandwandeling kwamen we aan rotsen. Naast de mooie uitzichten kwamen we nog iets bijzonders tegen: twee zeehonden die lagen te zonnen. Best grappig.
Eenmaal terug thuis merkte ik pas hoe mooi weer het was! Ik zag knalrood: mijn gezicht, schouders, armen, knieholten en nek... Bij Gaëtan was het verbranden beperkt tot zijn neus, nek en het stukje voorhoofd dat niet bedekt is met haar. Misschien was zijn trui dan toch niet zo'n stom idee. Al was het dan eerder als bescherming tegen de zon dan tegen de kou :p
In de late namiddag gingen we shoppen in het shoppingscenter hier niet zo ver vandaan. Best een indrukwekkend geheel van winkels! Gaëtan deed er een koopje: 2 shorten voor 30 Nieuw-Zeelandse Dollar. (1 euro is ongeveer 2,30 NZD) Er is dus echt iets van aan dat kleren hier goedkoper zijn. Het zijn hier nu ook wel solden maar dan nog e...
Als afsluiter van deze mooie dag aten we buiten op het terras. Nonkel Peter maakte zelf hamburgers klaar en bakte ze op de BBQ, net als broodjes ingesmeerd met boter. Samen met frietjes, klaargemaakt in de oven, was dit een maaltijd die MC Donnalds ver overtreft!!
Tante Christine twijfelde er bij het vertrekken nog aan om een paraplu mee te nemen. Maar dat bleek nergens voor nodig, integendeel. Ik deed al gauw mijn trui uit en genoot van het zonnetje. Hoewel ik in short en topje liep, verkoos Gaëtan toch een jeans en een trui....
De golven waren er erg hoog maar in het water was er niemand te bespeuren, zelfs geen surfers. Er blijkt een zeer sterke onderstroom te zijn waardoor zwemmen of surfen levensgevaarlijk is. Pootje baden kon gerust en dat deden we dan ook. Zalig verfrissend. Af en toe wel wat pijn aan de voetjes omwille van al die keien op het strand.
Gaëtan amuseerde zich met kaatsen en door het zand rollen met de hond. Bij het kaatsen werd hij plots verrast door een golf die verder uitrolde dan verwacht. Gevolg: natte schoenen, kousen en broek :p Hij besloot dan maar zijn schoenen uit te doen en zijn kousen er te laten uithangen om te drogen. Tot plots.... "oei ik ben een kous kwijt:p" (We hebben ze niet meer terug gevonden)
Na een lange strandwandeling kwamen we aan rotsen. Naast de mooie uitzichten kwamen we nog iets bijzonders tegen: twee zeehonden die lagen te zonnen. Best grappig.
Eenmaal terug thuis merkte ik pas hoe mooi weer het was! Ik zag knalrood: mijn gezicht, schouders, armen, knieholten en nek... Bij Gaëtan was het verbranden beperkt tot zijn neus, nek en het stukje voorhoofd dat niet bedekt is met haar. Misschien was zijn trui dan toch niet zo'n stom idee. Al was het dan eerder als bescherming tegen de zon dan tegen de kou :p
In de late namiddag gingen we shoppen in het shoppingscenter hier niet zo ver vandaan. Best een indrukwekkend geheel van winkels! Gaëtan deed er een koopje: 2 shorten voor 30 Nieuw-Zeelandse Dollar. (1 euro is ongeveer 2,30 NZD) Er is dus echt iets van aan dat kleren hier goedkoper zijn. Het zijn hier nu ook wel solden maar dan nog e...
Als afsluiter van deze mooie dag aten we buiten op het terras. Nonkel Peter maakte zelf hamburgers klaar en bakte ze op de BBQ, net als broodjes ingesmeerd met boter. Samen met frietjes, klaargemaakt in de oven, was dit een maaltijd die MC Donnalds ver overtreft!!
zondag 18 januari 2009
Dagje Wellington
Deze morgen waren we allebei veel te vroeg wakker, rond 5u. Omdat we dat geen uur vonden om op te staan, zijn we nog een beetje blijven liggen in de hoop nog wat te slapen, maar echt gelukt is dat niet. Nog een beetje suf/moe, hoorden we helaas een gekend geluid: regen op het dak. Gelukkig is het rond een uur of 10 al gestopt, we hadden nl een dagje Wellington gepland. Met een lange broek en een trui vertrokken we naar de bus. Al snel hadden we door dat ook hier het weer gauw kan veranderen. We waren nog niet aan de bushalte of onze truien zaten al in de rugzak :p
In Wellington gingen we even naar de supermarkt, verkenden we Cuba Street, gingen we iets drinken met Nahum (een collega van tijdens Gaëtan zijn stage) en bezochten we Te Papa, het plaatselijke museum. Het museum was echt de moeite, althans het kleine stukje dat we gezien hebben. De rest is voor later aangezien het veel te veel is om op een dag te bekijken.
's Avonds gingen we in Cuba Street op zoek naar een restaurantje. Aan wereldkeukens geen gebrek! Vandaag werd het Mexicaans. Ik koos een gerecht met weinig ingrediënten, met het idee dat er dan weinig kan mislopen. Maar helaas... De overheersende saus luste ik echt niet :s Smaken verschillen, en gelukkig maar. Gaëtan zat er niet mee in om van bord te wisselen. Wat hij gekozen had, was echt wel lekker én hij lustte mijn gerecht. Oef.... :p
In Wellington gingen we even naar de supermarkt, verkenden we Cuba Street, gingen we iets drinken met Nahum (een collega van tijdens Gaëtan zijn stage) en bezochten we Te Papa, het plaatselijke museum. Het museum was echt de moeite, althans het kleine stukje dat we gezien hebben. De rest is voor later aangezien het veel te veel is om op een dag te bekijken.
's Avonds gingen we in Cuba Street op zoek naar een restaurantje. Aan wereldkeukens geen gebrek! Vandaag werd het Mexicaans. Ik koos een gerecht met weinig ingrediënten, met het idee dat er dan weinig kan mislopen. Maar helaas... De overheersende saus luste ik echt niet :s Smaken verschillen, en gelukkig maar. Gaëtan zat er niet mee in om van bord te wisselen. Wat hij gekozen had, was echt wel lekker én hij lustte mijn gerecht. Oef.... :p
zaterdag 17 januari 2009
Aankomst in NZ
We zijn er geraakt! Het enige 'probleempje' dat we gehad hebben, was al in Zaventem. Door de mist in Londen hadden de vliegtuigen vertraging. We mochten een vlucht vroeger nemen (die van 15.15u ipv 18.40u). Uiteindelijk zijn we om 18.40u opgestegen, met het viegtuig van 15.15u. Gelukkig dat we die mochten nemen, wie weet hoe laat waren we anders maar in Londen.... Die vlucht stelde echt niets voor in vergelijk met al de andere. Opstijgen en weer landen, and that's it. Het tweede vliegtuig was wat anders! Drie rijen mensen naast elkaar: 3 aan beide kanten en een rij van 4 in het midden. Het was zelfs een dubbeldekliegtuig! Zoiets kende ik alleen van in de films :p Op tijd en stond kregen we eten en drinken en in de kopstukken van de zetel voor ons zat er een TV-tje. Gaëtan bekeek enkele films, ik hield het bij slapen :p ik was een beetje te moe om me op een Engelse film te concentreren. We konden op dat schermpje ook volgen waar we vlogen en hoelang we nog te gaan hadden... Met mondjesmaat ging het vooruit en na uuuuuuuuuuren kwamen we aan in Bangkok, halfweg, pf :p Na nog eens zo een lange vlucht, kwamen we in Sydney, daar wachtten we een uur of twee, met zicht op de opstijgende en landende vliegtuigen. We hadden ook ons eigen vliegtuig in het oog. Groot was de opluchting/vreugde als we onze valiezen op het vliegtuig zagen laden. Er kan niet veel meer misgaan nu! En inderdaad, we hadden ons niet miskeken! We zijn in Wellington aangekomen met 2 valiezen! Joepie!!
We kunnen er ook zeker van zijn dat we niets mee hebben dat niet mocht, amai, wat een controles... Eerst in Zaventem alles door de band, dan in Londen (we moesten er onze schoenen zelfs uitdoen!), dan werd elke rugzak tot 3x toe gecontroleerd in Bangkok, nogmaals in Sydney. In Wellington moesten we dan een adres opgeven waar we naartoe gingen, werden we besnuffeld door een drugshond en moest alles (inclusief valiezen) door een scanner! Man man man.... In Londen heeft Gaëtan eens gepiept als hij door de metaaldetector liep, gelukkig was het niets want het was elke controle toch wel een beetje spannend ze...
Na bijna 36uur zijn we er dus geraakt: thuis vertrokken op 14 jan om 15u, in Wellington aangekomen op 16 jan om 14u, het werd wel stilletjes aan tijd. In Wellington zat tante Christine ons op te wachten om naar hun huis te rijden. Het eerste wat onmiddellijk opviel was de temperatuur: ongeveer 25°C. Eenmaal 'thuis' aangekomen, wisselden we gauw onze winterkleren voor zomerkleren. En op blote voeten lopen, deed nog nooit zo'n deugd als na die lange vlucht! We gingen met de auto naar de kust en maakten er een wandeling met de hond. Wij hielden het bij pootje baden, n Peter en Tedd genoten van een zwempartijtje.
's Avonds keken we naar thuis op BVN (stel je voor:p) en rond 21u kregen we het beiden moeilijk om ons nog langer wakker te houden. Na een verfrissend doucheke zijn we gaan slapen en hebben de klok rond geslapen. Onmiddellijk volgens het juiste ritme. Veel last van een jetlag hebben we dan ook niet. Hopelijk blijft het zo!
We kunnen er ook zeker van zijn dat we niets mee hebben dat niet mocht, amai, wat een controles... Eerst in Zaventem alles door de band, dan in Londen (we moesten er onze schoenen zelfs uitdoen!), dan werd elke rugzak tot 3x toe gecontroleerd in Bangkok, nogmaals in Sydney. In Wellington moesten we dan een adres opgeven waar we naartoe gingen, werden we besnuffeld door een drugshond en moest alles (inclusief valiezen) door een scanner! Man man man.... In Londen heeft Gaëtan eens gepiept als hij door de metaaldetector liep, gelukkig was het niets want het was elke controle toch wel een beetje spannend ze...
Na bijna 36uur zijn we er dus geraakt: thuis vertrokken op 14 jan om 15u, in Wellington aangekomen op 16 jan om 14u, het werd wel stilletjes aan tijd. In Wellington zat tante Christine ons op te wachten om naar hun huis te rijden. Het eerste wat onmiddellijk opviel was de temperatuur: ongeveer 25°C. Eenmaal 'thuis' aangekomen, wisselden we gauw onze winterkleren voor zomerkleren. En op blote voeten lopen, deed nog nooit zo'n deugd als na die lange vlucht! We gingen met de auto naar de kust en maakten er een wandeling met de hond. Wij hielden het bij pootje baden, n Peter en Tedd genoten van een zwempartijtje.
's Avonds keken we naar thuis op BVN (stel je voor:p) en rond 21u kregen we het beiden moeilijk om ons nog langer wakker te houden. Na een verfrissend doucheke zijn we gaan slapen en hebben de klok rond geslapen. Onmiddellijk volgens het juiste ritme. Veel last van een jetlag hebben we dan ook niet. Hopelijk blijft het zo!
woensdag 14 januari 2009
De laatste dag op Belgische bodem
Hier ons eerste berichtje. Onze valiezen zijn gepakt, de handbagage is gemaakt. De weegschaal staat er nog bij want vertrekken met overgewicht zou jammer zijn. We gingen er altijd vanuit dat lange vluchten 30 kg mochten mee nemen. Groot was dan ook de verrassing toen bleek dat het maar 20 kg is! Waar we die 30 haalden weten we zelf niet. In elk geval, 20 kg is niets. Het was dan ook een heel puzzelwerk om te selecteren wat wel en niet mee kon en mocht. Maar.... we zijn er in geslaagd (denken we toch :p)
Ook onze taxi van de luchthaven in Wellington is al geregeld. Hehe wat is het toch gemakkelijk om daar een nonkel te hebben. Vrijdag om 14.10u plaatselijke tijd zal hij ons opwachten. En daar zijn we wel een beetje blij om want ik kan me inbeelden dat het geen pretje is om met een jetlag van 12u verschil daar nog een bus te moeten zoeken die ons naar Wellington city brengt.
Voor de geïnteresseerden geven we graag ons vluchtschema mee. Zo kan je je een beetje inbeelden boven welk land we wanneer vliegen:p Woensdag 18.40u stijgen we op in Zaventem om om 19.00u in Londen te landen. Tussen 21.45u en 6.25u vliegen we van Londen naar Sidney met een (tank)tussenstop in Bangkok. In Sidney vertrekken we om 9u en uiteindelijk zijn we vrijdag om 14.10u in Wellington. (hier is het dan vrijdagmorgen 2.10u) Tegen dat jullie vrijdag dus opstaan, liggen wij wellicht KO in de zetel/bed :p
Ons volgende berichtje krijgen jullie as soon as possible (als we eventjes wakker genoeg zijn om de pc op te zetten :p) tot dan!
.
Ook onze taxi van de luchthaven in Wellington is al geregeld. Hehe wat is het toch gemakkelijk om daar een nonkel te hebben. Vrijdag om 14.10u plaatselijke tijd zal hij ons opwachten. En daar zijn we wel een beetje blij om want ik kan me inbeelden dat het geen pretje is om met een jetlag van 12u verschil daar nog een bus te moeten zoeken die ons naar Wellington city brengt.
Voor de geïnteresseerden geven we graag ons vluchtschema mee. Zo kan je je een beetje inbeelden boven welk land we wanneer vliegen:p Woensdag 18.40u stijgen we op in Zaventem om om 19.00u in Londen te landen. Tussen 21.45u en 6.25u vliegen we van Londen naar Sidney met een (tank)tussenstop in Bangkok. In Sidney vertrekken we om 9u en uiteindelijk zijn we vrijdag om 14.10u in Wellington. (hier is het dan vrijdagmorgen 2.10u) Tegen dat jullie vrijdag dus opstaan, liggen wij wellicht KO in de zetel/bed :p
Ons volgende berichtje krijgen jullie as soon as possible (als we eventjes wakker genoeg zijn om de pc op te zetten :p) tot dan!
.
Abonneren op:
Posts (Atom)