Afgelopen zaterdag was een drukke dag! In de voormiddag zijn we naar vier appartementen gaan kijken (ik heb daar zelf naar gebeld voor afspraken te maken, alweer een persoonlijke overwinning toch!). Eentje sprong er ver boven uit. Na onze bezoeken belden we dan ook zo snel mogelijk om het vast te leggen. Helaas waren we daarmee nog niet zeker. We moesten een aanvraag indienen en dan gingen zij iemand kiezen (er waren nog kandidaten). Bang afwachten dus tot maandag... Ik sliep nog toen Gaeten me wakker belde met het goede nieuws: we hebben het appartement! Om 9u hadden ze naar een van onze referenties gebeld (iemand die G kent) en onmiddellijk daarna dus beslist zeker. We waren blij! Ook blij dat we geen ganse maandag in spanning moesten wachten op die ene telefoon.
Eigenlijk is het een beetje te groot voor wat wij nodig hebben. Het is een living, badkamer, keuken, 2 slaapkamers en een balkon met uitzicht op de haven(waar de ferry vertrekt naar het zuid-eiland). De alternatieven waren 1 all in one kamer met een badkamertje (op internet bescchreven als one bedroom apartmen). Dus ja, wij zagen het niet zitten om te koken vanop ons bed en een appartement met een living en 1 slaapkamer hebben we niet gezien, strange!
Verder hebben we niets... Maandag zijn we dan keukengerief gaan kopen. Ongelooflijk hoe goedkoop alles hier is! Voor een kleine 70 euro hebben we alles! Dinsdag hebben we al ons gerief naar ons appartementje gebracht en ben ik op zoek gegaan naar meubels. Tweedehandswinkels doen het hier goed, dus alweer goed voor de portemonee :) Ik kwam een winkel binnen en zag een 2-zit zetel staan, zo goed als nieuw 45 NZD (deel het door 2.4 voor euro) Ik geloofde m'n ogen niet. Nonkel Peter vroeg "wil je hem?" Ja natuurlijk! Gelukkig gaf hij me de raad snel de verkoopster te zoeken. Er zaten ondertussen nl al andere mensen in. Studenten die hun kot aant inrichten zijn (hun accademiejaar begint binnenkort). Je had hun gezicht moeten zien toen de verkoopster "sold" op de zetel ging plakken... Sorry jongens ik was eerst :$ Ze zijn nog komen vragen of ik hem niet doorverkocht. Mooi niet! Maandag leveren ze hem! Voor 10 NZD! Tot dan heb ik nog de tijd om er te gaan kijken voor een bed, dan leveren ze dat nog voor dezelfde prijs. Kan je u in Belgie toch niet voorstellen?!
In dezelfde winkel kocht ik ook nog een 2-persoonsdekbed van NZ schapenwol, ge moogt 2x gokken voor een prijsje :p (15NZD) De kussens stonden dan weer in reclame bij de buren. (Die kocht ik wel nieuw) en zo komen we er beetje bij beetje e. Overtrekken, een 2-persoonsluchtmatras, een badkamermat, wat extra handdoeken,... mogen we van hier lenen. Dan hebben ze meer plaats voor babyspullen was hun uitleg :p
Toen tante Christine in t begin zei, zoek gerust een ongemeubeld appartement, dacht ik van hu, en dan... Nu denk ik er al iets anders over :p Vanaf vanacht slapen we op een luchtmatras in ons nieuw stekje! (in afwachting van een bed)
Om dan even terug te komen op onze drukke zaterdag. Na onze huizenjacht zijn we tante Christine komen oppikken om naar Petone te gaan. Daar was een soort jaarmarkt voor het goede doel: kraampjes met (zelfgemaakt) gerief, beetje rommelmarkt, wat kermisattracties en vooral eten en drinken :D Nonkel Peter stond er ook met een standje met hapjes (voor het restaurant waar hij werkt).
Daarna zijn we dan naar Wellington gegaan, naar Cuba Street Carnaval. Heel veel volk en heel gezellig! Deed me eerder aan Gente Feesten denken dan aan Carnaval ma bon, as t ding maar ne naam heeft he :p Straatartiesten, verschillende podia met life muziek, kraampjes en alweer veel eten en drinken :D 's Avonds om 9u was er dan een parade door de straten van Wellington. Dit was dan weer wel Carnaval al deed het eerder aan Rio denken dan aan Aalst :p Best grappig en gezellig!
Tussen de menigte kwam Gaetan een bekende tegen. "Wat doe jij hier? Waarom heb je niet verteld dat je in NZ bent?!" en Gaetan antwoordt heel droog " ik wou je verrassen" Plan duidelijk gelukt!! :D
(ik ben me bewust van het ontbrken van de trema's in deze tekst. Ik vind het teken nl nergens terug op dit qwerty-klavier :p)
dinsdag 24 februari 2009
zondag 15 februari 2009
verslag zuid-eiland
Ik zou zeggen, neem rustig de tijd of lees het in stukjes ;-)
Dag 1, 27 januari
Tante Christine zette ons 's morgens af aan de ferry in Wellington wanneer ze naar haar werk reed. Na een boottocht van een dikke 3 uur, kwamen we aan in Picton, een gezellig havendorpje. Minder gezellig was het weer! Het regende en de wind blies ons bijna omver. Het plan was om een watertaxi te nemen naar een baai in Marlborough Sounds, daar te overnachten en 's anderdaags 's middags onze campervan op te pikken. Dat plan is immers verschoven naar later wegens tijdsgebrek (uren van de watertaxi kwamen niet zo goed uit) en het slechte weer. Alternatief: een nachtje in een backpacker, Bayview. Omdat dit eventjes buiten het centrum lag, kwamen ze ons gratis oppikken en zetten ze ons 's anderdaags terug af in Picton. Best grappig toch!
's Avonds is het dan toch nog eventjes gestopt met regenen en maakten we een strandwandeling. We vonden er enkele prachtige, grote schelpen! De rest van de avond speelden we gezelschapsspelletjes die in de backpacker voorradig waren.
Dag 2, 28 januari
We werden terug afgezet in Picton door de mevrouw van de backpacker. Het weer was al véél beter! We verkenden Picton verder een maakten een mooie wandeling door de jachthaven en door het bos naar een volgende baai. Om 13.30u mochten we onze campervan gaan oppikken. Best spannend ;-) Na een korte introductie en het invullen van de nodige papieren, konden we ermee vertrekken.
Gaëtan deed de eerste kilometers richting Nelson. Daar hebben we voor het eerst een plekje gezocht om te overnachten. De tweede dag zat er al bijna op. We gingen iets eten en maakten opnieuw een strandwandeling.
Dag 3, 29 januari
Een 'drukke' dag vandaag: veel rondgereden en veel gezien! Om te beginnen hebben we Nelson city bezocht (we overnachtten een eindje buiten de stad). We zochten er ook naar de enige windmolen van Nieuw-Zeeland, speciaal voor een foto voor de papa. Ik kan er al bij zeggen dat het niet zoveel voorstelde :p
Vlakbij Nelson ligt het middelpunt van Nieuw-Zeeland. Hiervoor moest je echter een uur wandelen en daar hadden we op dat moment geen zin in, dus reden we gewoon verder. Van Nelson reden we richtig Golden Bay, het noordelijk deel van het zuid-eiland. We maakten enkele tussenstoppen op Rabbit Island, een eilandje dat door een brug verbonden is met het vasteland. Mooi, idylisch plekje! Een tweede tussenstop was Abel Tasman National Park. Alweer een hele mooie streek! Hier kan je wandelingen van uren en dagen maken. Wij kozen voor de kortste wandeling, gewoon om even te genieten van de omgeving.
Na deze tussenstoppen, kwamen we aan in Golden Bay met enkele mooie stranden. We zetten onze toch verder naar Farewell Spit, het banaanachtige uitsteekseltje van het zuid-eiland, helemaal ten noorden. Op de enige weg ernaartoe, was net een accident gebeurd. De brandweer hield ons tegen: we konden niet meer verder. We zochten een plekje uit om ons even te parkeren en maakten spaghetti in onze campervan. Spaghetti maken was nog nooit zo avontuurlijk als vandaag :p 2 kleine gasvuurtjes, pannetjes van 1l en een pan waar ons gehakt in twee keer in gebakken moest worden omdat het er niet in kon. Nadien smaakte het nog zo goed! De weg was ondertussen vrij, dus reden we verder. Best wel een grappig, natuurlijk fenomeen die spit ;-) Van op een heuveltje, hadden we er een mooi zicht op. We moesten enkel opletten dat we niet omver waaiden! Amai wa ne wind! Om de wandeling op de spit zelf te maken, was het ondertussen al te laat, dus besloten we terug te rijden en een slaapplaats te zoeken. Die vonden we in Motueka, op een parking naast het informatiecentrum.
Dag 4, 30 januari
Een tocht van Motueka naar Westport, aan de westkust.
De stopplaatsen van vandaag:
Dag 5, 31 januari
Greymouth -> Haast
De dag begon met een nieuw avontuur: eerst ons haar wassen in een mini-lavabootje en daarna onze watertanken legen en terug bijvullen. Het regende waardoor het geen pretje was om zulke zaken voor het eerst uit te proberen. Bovendien leek de kraan om op te vullen niet zo goed te werken waardoor er meer water naast de tuinslang spoot dan erdoor. Maar bon, ook dit brachten we tot een goed einde!
Onze tocht vandaag leidde ons langs een paar mooie plaatsen. We stopten aan Lake Ianthe en op een strand waar heel wat vogelsoorten leefden. Wellicht moest je daarvoor de lange wandelingen maken want wij zagen niet één vogel :p
Een volgende stopplaats was Franz Josef, een dorpje van waaruit wandelingen naar de gletsjer vertrekken. Althans, dat dachten we. In het informatiecentrum hadden we een kaartje gehaald waarmee we naar het begin van de wandeling stapten. Het kon niet ver meer zijn... dachten we... We hadden al de helft van de afstand op het kaartje gestapt (een paar minuutjes). Plots zien we een pijl: Glacier 4km. Een wandeling van 4km leek ons geen probleem. Groot was de verbazing toen we op die weg de ene na de andere auto zagen rijden. Wat bleek: het was nog 4 km tot het begin van de wandeling en die weg (grint) kon je gerust nog met de wagen doen. Aan schaalbereking deed dat kaartje dus niet mee! 8km extra gestapt dus. Gelukkig was de eigenlijke wandeling best de moeite! We stapten door een rivierbedding vol stenen richting de 'tong' van de gletsjer. Verder konden we niet, was enkel voor ervaren wandelaars of onder begeleiding. Met onze sportschoentjes aan kon je ons daar niet echt bij rekenen denk ik. (in vergelijking met de uitrusting die de mensen aan/mee hadden die wel van de gletsjer kwamen... :p)
Terug aan de auto, reden we verder naar Lake Matheson. Bij mooi weer kan je hier Nieuw-Zeelands hoogste berg Mount Cook in zien reflecteren. Maar dat was vandaag niet het geval: veel te veel wolken. We zagen enkel de weerspiegeling van de omringende bomen. Ook wel sjiek :-)
Haast leek op de kaart een heus dorpje. Hoe dichter we in de buurt kwamen, hoe minder we echter zagen door de dichte mist. Veel dorp hebben we niet gezien. We vonden zelfs het campervanpark niet dat volgens een uitbater van het plaatstelijke motel slechts 200 meter verderop was. We zagen enkel bordjes met 'no camping'. Ondertussen was het ook al donker.... We kwamen nog een andere campervan tegen met hetzelfde probleem. Omdat we echt niets vonden, besloten we om ons samen in een zijstraatje te zetten. Met 2 is toch al veiliger dan alleen.
Dag 6, 1 februari
Haast -> Wanaka
Via Haast Pass reden we naar Wanaka. Op een bepaalde plek op die pas liep er plots vele volk, hier moest iets te zien zijn:p En inderdaad: een prachtige rivier die in verschillende niveaus naar beneden stroomde: Gates of Haast. Op diezelfde pas stopten we ook aan de Blue Pools, een korte wandeling van aan de weg, alweer met een hangbrug over een rivier. Deze keer was ze wel al iets minder spectaculair. Of misschien iets anders gezegd: ik durfde er al vlotter over:p
Aan Lake Wanaka stopten we opnieuw. Gigantisch meer! We kookten er bloemkool met aardappelen en vlees (in verschillende stapjes dus wegens gebrek aan vuren:p) We genoten van ons eten én van het uitzicht ;-)
Verder op onze tocht kwame we Puzzling World tegen: een 'museum' vol met puzzelspelletjes, optische bedrogdingen,... Echt zot van tijd! In de tuin was er een doolhof waarbij je de vier torens op de hoeken ervan in een bepaalde volgorde moest bereiken. We kozen de moeilijkste volgorde en maakten er een westrijdje van. Man man, frustrerend na nen tijd ze, al die bruine muren... Gaëtan had de drie eerste torens voor mij gevonden. Hij hielp me een klein beetje op weg, voor ik gans zot zou worden... Voor hij de laatste had, kwam ik hem opnieuw tegen en.... ik was eerst boven op de laatste toren. Srikt genomen won ik dus, al lijkt een gelijkspel misschien eerlijker aangezien we bijna gelijk boven waren en ik zonder zijn hulp de eerste drie wellicht nog niet gevonden had :p
Wanaka is een gezellig dorpje aan een gigantisch meer. We parkeerden ons op een publieke parking voor de nacht, naast enkele andere campervans. Ik zal me Wanaka nog wel even herinneren, niet alleen als gezellig dorpje, maar ook als de nacht waar er om 5u 's morgens luid op ons raam geklopt werd. Ik verschoot me een ongeluk! (niet echt moeilijk bij mij maar toch!) Gaëtan sprong recht en ging naar het raampje. Daar stond een man die ons vertelde dat we hier niet mochten overnachten. In NZ geldt blijkbaar de regel: je mag overal overnachten tenzij aangegeven van niet (dat deel kenden we) én ook niet in steden (dat deel kenden we niet). Als we bleven staan, zou de politie komen met een boete van 500 NZD... Ik was nog aan het bekomen van 't verschieten als Gaëtan al in zijn schoenen gesprongen was om ons te verzetten. Waar rijd je op dat uur naartoe... We parkeerden ons ergens in een straatje maar veel heb ik niet meer geslapen ze.
Dag 7 , 2 februari
Wordt vervolgd....
Dag 1, 27 januari
Tante Christine zette ons 's morgens af aan de ferry in Wellington wanneer ze naar haar werk reed. Na een boottocht van een dikke 3 uur, kwamen we aan in Picton, een gezellig havendorpje. Minder gezellig was het weer! Het regende en de wind blies ons bijna omver. Het plan was om een watertaxi te nemen naar een baai in Marlborough Sounds, daar te overnachten en 's anderdaags 's middags onze campervan op te pikken. Dat plan is immers verschoven naar later wegens tijdsgebrek (uren van de watertaxi kwamen niet zo goed uit) en het slechte weer. Alternatief: een nachtje in een backpacker, Bayview. Omdat dit eventjes buiten het centrum lag, kwamen ze ons gratis oppikken en zetten ze ons 's anderdaags terug af in Picton. Best grappig toch!
's Avonds is het dan toch nog eventjes gestopt met regenen en maakten we een strandwandeling. We vonden er enkele prachtige, grote schelpen! De rest van de avond speelden we gezelschapsspelletjes die in de backpacker voorradig waren.
Dag 2, 28 januari
We werden terug afgezet in Picton door de mevrouw van de backpacker. Het weer was al véél beter! We verkenden Picton verder een maakten een mooie wandeling door de jachthaven en door het bos naar een volgende baai. Om 13.30u mochten we onze campervan gaan oppikken. Best spannend ;-) Na een korte introductie en het invullen van de nodige papieren, konden we ermee vertrekken.
Gaëtan deed de eerste kilometers richting Nelson. Daar hebben we voor het eerst een plekje gezocht om te overnachten. De tweede dag zat er al bijna op. We gingen iets eten en maakten opnieuw een strandwandeling.
Dag 3, 29 januari
Een 'drukke' dag vandaag: veel rondgereden en veel gezien! Om te beginnen hebben we Nelson city bezocht (we overnachtten een eindje buiten de stad). We zochten er ook naar de enige windmolen van Nieuw-Zeeland, speciaal voor een foto voor de papa. Ik kan er al bij zeggen dat het niet zoveel voorstelde :p
Vlakbij Nelson ligt het middelpunt van Nieuw-Zeeland. Hiervoor moest je echter een uur wandelen en daar hadden we op dat moment geen zin in, dus reden we gewoon verder. Van Nelson reden we richtig Golden Bay, het noordelijk deel van het zuid-eiland. We maakten enkele tussenstoppen op Rabbit Island, een eilandje dat door een brug verbonden is met het vasteland. Mooi, idylisch plekje! Een tweede tussenstop was Abel Tasman National Park. Alweer een hele mooie streek! Hier kan je wandelingen van uren en dagen maken. Wij kozen voor de kortste wandeling, gewoon om even te genieten van de omgeving.
Na deze tussenstoppen, kwamen we aan in Golden Bay met enkele mooie stranden. We zetten onze toch verder naar Farewell Spit, het banaanachtige uitsteekseltje van het zuid-eiland, helemaal ten noorden. Op de enige weg ernaartoe, was net een accident gebeurd. De brandweer hield ons tegen: we konden niet meer verder. We zochten een plekje uit om ons even te parkeren en maakten spaghetti in onze campervan. Spaghetti maken was nog nooit zo avontuurlijk als vandaag :p 2 kleine gasvuurtjes, pannetjes van 1l en een pan waar ons gehakt in twee keer in gebakken moest worden omdat het er niet in kon. Nadien smaakte het nog zo goed! De weg was ondertussen vrij, dus reden we verder. Best wel een grappig, natuurlijk fenomeen die spit ;-) Van op een heuveltje, hadden we er een mooi zicht op. We moesten enkel opletten dat we niet omver waaiden! Amai wa ne wind! Om de wandeling op de spit zelf te maken, was het ondertussen al te laat, dus besloten we terug te rijden en een slaapplaats te zoeken. Die vonden we in Motueka, op een parking naast het informatiecentrum.
Dag 4, 30 januari
Een tocht van Motueka naar Westport, aan de westkust.
De stopplaatsen van vandaag:
- een wandeling langs enkele oude mijnhuisjes in Buller George. Om aan de wandeling te beginnen, moesten we een lange, wiebelende hangbrug over. Héél ver onder ons, zagen we de rivier wild tekeer gaan.
- opnieuw een strand ;-)
- the Pancake Rocks en Blow Holes: wat een grappige dingen! De rotsen leken inderdaad grote stapels pannenkoeken ;-) en door gaten in de rotsen, zag je de zee als het ware omhoog spuiten.
Dag 5, 31 januari
Greymouth -> Haast
De dag begon met een nieuw avontuur: eerst ons haar wassen in een mini-lavabootje en daarna onze watertanken legen en terug bijvullen. Het regende waardoor het geen pretje was om zulke zaken voor het eerst uit te proberen. Bovendien leek de kraan om op te vullen niet zo goed te werken waardoor er meer water naast de tuinslang spoot dan erdoor. Maar bon, ook dit brachten we tot een goed einde!
Onze tocht vandaag leidde ons langs een paar mooie plaatsen. We stopten aan Lake Ianthe en op een strand waar heel wat vogelsoorten leefden. Wellicht moest je daarvoor de lange wandelingen maken want wij zagen niet één vogel :p
Een volgende stopplaats was Franz Josef, een dorpje van waaruit wandelingen naar de gletsjer vertrekken. Althans, dat dachten we. In het informatiecentrum hadden we een kaartje gehaald waarmee we naar het begin van de wandeling stapten. Het kon niet ver meer zijn... dachten we... We hadden al de helft van de afstand op het kaartje gestapt (een paar minuutjes). Plots zien we een pijl: Glacier 4km. Een wandeling van 4km leek ons geen probleem. Groot was de verbazing toen we op die weg de ene na de andere auto zagen rijden. Wat bleek: het was nog 4 km tot het begin van de wandeling en die weg (grint) kon je gerust nog met de wagen doen. Aan schaalbereking deed dat kaartje dus niet mee! 8km extra gestapt dus. Gelukkig was de eigenlijke wandeling best de moeite! We stapten door een rivierbedding vol stenen richting de 'tong' van de gletsjer. Verder konden we niet, was enkel voor ervaren wandelaars of onder begeleiding. Met onze sportschoentjes aan kon je ons daar niet echt bij rekenen denk ik. (in vergelijking met de uitrusting die de mensen aan/mee hadden die wel van de gletsjer kwamen... :p)
Terug aan de auto, reden we verder naar Lake Matheson. Bij mooi weer kan je hier Nieuw-Zeelands hoogste berg Mount Cook in zien reflecteren. Maar dat was vandaag niet het geval: veel te veel wolken. We zagen enkel de weerspiegeling van de omringende bomen. Ook wel sjiek :-)
Haast leek op de kaart een heus dorpje. Hoe dichter we in de buurt kwamen, hoe minder we echter zagen door de dichte mist. Veel dorp hebben we niet gezien. We vonden zelfs het campervanpark niet dat volgens een uitbater van het plaatstelijke motel slechts 200 meter verderop was. We zagen enkel bordjes met 'no camping'. Ondertussen was het ook al donker.... We kwamen nog een andere campervan tegen met hetzelfde probleem. Omdat we echt niets vonden, besloten we om ons samen in een zijstraatje te zetten. Met 2 is toch al veiliger dan alleen.
Dag 6, 1 februari
Haast -> Wanaka
Via Haast Pass reden we naar Wanaka. Op een bepaalde plek op die pas liep er plots vele volk, hier moest iets te zien zijn:p En inderdaad: een prachtige rivier die in verschillende niveaus naar beneden stroomde: Gates of Haast. Op diezelfde pas stopten we ook aan de Blue Pools, een korte wandeling van aan de weg, alweer met een hangbrug over een rivier. Deze keer was ze wel al iets minder spectaculair. Of misschien iets anders gezegd: ik durfde er al vlotter over:p
Aan Lake Wanaka stopten we opnieuw. Gigantisch meer! We kookten er bloemkool met aardappelen en vlees (in verschillende stapjes dus wegens gebrek aan vuren:p) We genoten van ons eten én van het uitzicht ;-)
Verder op onze tocht kwame we Puzzling World tegen: een 'museum' vol met puzzelspelletjes, optische bedrogdingen,... Echt zot van tijd! In de tuin was er een doolhof waarbij je de vier torens op de hoeken ervan in een bepaalde volgorde moest bereiken. We kozen de moeilijkste volgorde en maakten er een westrijdje van. Man man, frustrerend na nen tijd ze, al die bruine muren... Gaëtan had de drie eerste torens voor mij gevonden. Hij hielp me een klein beetje op weg, voor ik gans zot zou worden... Voor hij de laatste had, kwam ik hem opnieuw tegen en.... ik was eerst boven op de laatste toren. Srikt genomen won ik dus, al lijkt een gelijkspel misschien eerlijker aangezien we bijna gelijk boven waren en ik zonder zijn hulp de eerste drie wellicht nog niet gevonden had :p
Wanaka is een gezellig dorpje aan een gigantisch meer. We parkeerden ons op een publieke parking voor de nacht, naast enkele andere campervans. Ik zal me Wanaka nog wel even herinneren, niet alleen als gezellig dorpje, maar ook als de nacht waar er om 5u 's morgens luid op ons raam geklopt werd. Ik verschoot me een ongeluk! (niet echt moeilijk bij mij maar toch!) Gaëtan sprong recht en ging naar het raampje. Daar stond een man die ons vertelde dat we hier niet mochten overnachten. In NZ geldt blijkbaar de regel: je mag overal overnachten tenzij aangegeven van niet (dat deel kenden we) én ook niet in steden (dat deel kenden we niet). Als we bleven staan, zou de politie komen met een boete van 500 NZD... Ik was nog aan het bekomen van 't verschieten als Gaëtan al in zijn schoenen gesprongen was om ons te verzetten. Waar rijd je op dat uur naartoe... We parkeerden ons ergens in een straatje maar veel heb ik niet meer geslapen ze.
Dag 7 , 2 februari
Wordt vervolgd....
zaterdag 14 februari 2009
terug in Wellington
Onze zuidelijke trip zit er op, we zijn terug in Wellington. De 18 dagen in ons campervannetje zijn voorbij gevlogen! Best wel grappig zo'n huis op wieltjes :p We hadden een gasvuurtje met 2 vuren, 1 pan en 2 steelpannetjes van 1 l. vlees met aardappelen en groenten maken, moest dus in verschilende stapjes :p Alles was dubbel behalve de soepkommetjes. Gaëtan at dus vaakcornflakes uit de mengkom 's morgens ;-) Onze tafel moesten we elke avond afbreken en tussen onze banken/zetels klemmen. Dit vormde dan ons bed. Voor iemand die kamperen gewoon is, klinkt dit wellicht logisch, wij vonden het best grappig :p Regelmatig moesten we ook water gaan tanken en ons vuil water dumpen. Man man, de eerste keer was dit een heel avontuur: die tuinslangachtige dingen aankoppelen en water dumpen of bijvullen.... :-)
Ook al is het hier zomer, toch hebben we alle weersomstandigheden gehad denk ik: wind, regen, mist, zon (hitte of met wat wolkjes erbij) en sneeuw. Dat laatste viel niet uit de lucht, maar zagen we wel: de eeuwige sneeuw op de hoge bergen en de gletsjers ;-) Bij de zomer horen ook insecten. Dit ondervonden we meer dan een beetje. Amai onze voeten! (letterlijk dan) we stonden echt vol beten en jeuken dat dat deed! Man man man! Zelfs met een beschermende spray stonden we nog vol! Het ambetante is, je ziet die stomme beestjes niet want ze zijn amper zo groot als onze fruitvliegjes. Alleen bijten ze hier dus!!
En zomer op of neer, stormen kan het hier ook! Daar maakten we gisteren kennis mee. We boekten de avondferry terug. Een boottocht bij zonsondergang leek wel iets te hebben. Niet dus! Storm op zee, vertraging en allebei zo zeeziek als 't maar kan zijn! We dachten er goed aan te doen om ons vooraan te zetten en te zien naar waar we vaarden (cf. bij bus- of wagenziekte). Niet dus! Ze riepen af dat mensen die zeeziek waren, best achteraan gingen zitten. Plots zag je iedereen naar daar gaan :p Dat hebben we dus ook weer al eens meegemaakt...
Vandaag zijn we een beetje aan het rond kijken voor een appartementje. Hopelijk komt dit snel in orde! Een verslagje van onze avonturen op het zuid-eiland volgt asap, net als de foto's.
Ook al is het hier zomer, toch hebben we alle weersomstandigheden gehad denk ik: wind, regen, mist, zon (hitte of met wat wolkjes erbij) en sneeuw. Dat laatste viel niet uit de lucht, maar zagen we wel: de eeuwige sneeuw op de hoge bergen en de gletsjers ;-) Bij de zomer horen ook insecten. Dit ondervonden we meer dan een beetje. Amai onze voeten! (letterlijk dan) we stonden echt vol beten en jeuken dat dat deed! Man man man! Zelfs met een beschermende spray stonden we nog vol! Het ambetante is, je ziet die stomme beestjes niet want ze zijn amper zo groot als onze fruitvliegjes. Alleen bijten ze hier dus!!
En zomer op of neer, stormen kan het hier ook! Daar maakten we gisteren kennis mee. We boekten de avondferry terug. Een boottocht bij zonsondergang leek wel iets te hebben. Niet dus! Storm op zee, vertraging en allebei zo zeeziek als 't maar kan zijn! We dachten er goed aan te doen om ons vooraan te zetten en te zien naar waar we vaarden (cf. bij bus- of wagenziekte). Niet dus! Ze riepen af dat mensen die zeeziek waren, best achteraan gingen zitten. Plots zag je iedereen naar daar gaan :p Dat hebben we dus ook weer al eens meegemaakt...
Vandaag zijn we een beetje aan het rond kijken voor een appartementje. Hopelijk komt dit snel in orde! Een verslagje van onze avonturen op het zuid-eiland volgt asap, net als de foto's.
woensdag 4 februari 2009
wash n internet
We zijn net aangekomen in Te Anau, in het zuiden van het zuid-eiland. Eindelijk hebben we ook een wassallon gevonden. De propere onderbroekjes waren bijna op ;) terwijl onze was aant wassen is probeer ik gauw (in hetzelfde lokaaltje) een berichtje te typen. simpel is anders want tis een qwerty-klavier en de tijd tikt hier voor ik terug offline vlieg ;)
Alles gaat hier prima! Al heel veel moois gezien, al ervaren in het links rijden met een mobilhome en al echte kampeerders :) het enige minpuntje is dat onze kodak het vandaag begeven heeft. Gelukkig kunnen we ons redden met wat gsm-fotootjes en een wegwerpcameraatje. Morgen gaan we op zoek naar een nieuw digitaal fototoestel.
Vandaag zijn we halfweg onze tocht: terug in Wellington op 13 februari om 21.15u
Alles gaat hier prima! Al heel veel moois gezien, al ervaren in het links rijden met een mobilhome en al echte kampeerders :) het enige minpuntje is dat onze kodak het vandaag begeven heeft. Gelukkig kunnen we ons redden met wat gsm-fotootjes en een wegwerpcameraatje. Morgen gaan we op zoek naar een nieuw digitaal fototoestel.
Vandaag zijn we halfweg onze tocht: terug in Wellington op 13 februari om 21.15u
Abonneren op:
Posts (Atom)