Na al de tekst nu ook wat foto's. Live verhalen volgen heel binnenkort... :-)
http://www.flickr.com/photos/44766362@N06/
donderdag 17 december 2009
Het zuiden
Het is ondertussen al 10 december. Vandaag leggen we opnieuw een lange afstand af. Bestemming: Adelaide in het zuiden van het land. Deze reis doen we eens niet met het vliegtuig maar met de trein (een aanrader van het reisbureau). 24 uur later en duizend(en) kilometers verder zijn we er eindelijk. Om eerlijk te zijn viel de rit een beetje tegen. Oncomfortabele zetels waardoor de nachtrust eerder beperkt bleef en in het uitzicht zat niet veel variatie, maar bon ja, niets aan te doen. Tijd om de YHA te zoeken en de stad een beetje te verkennen. Het is best de moeite! 's Avonds gaan we iets drinken met twee Duitsers van op de Rock Tour in Alice Springs.
Zaterdag pikken we rond de middag onze auto op (een gele :p) en starten we onze rit richting Melbourne. Tot in Hahndorf (een oud Duits dorpje) hebben we opnieuw gezelschap van het Duitse koppel. Dolle pret en wat een gezellig, leuk dorpje! Nadien zetten we de tocht alleen verder. We stoppen als we daar zin in hebben en we slapen in een mooie YHA in Robe.
Zondag rijden we van Robe naar Port Fairy, komen we langs mooie plekjes, verzetten we voor de 5e keer deze maand ons uurwerk en maken we een avondwandeling waar we de walibi's vrolijk zien rond huppelen. We ontmoeten een muzikale local die ons een korte demonstratie geeft op 2 te grappige muziekinstrumentjes die hij altijd op zak heeft (een mini mondharmonica en een ander “mondinstrument”). Moe maar voldaan kruipen we in ons bedje om er 's anderendaags alweer vroeg uit te kruipen. Vandaag gaan we immers koala's spotten en blijkbaar zie je die het beste tussen 7-9. We hadden geluk en hebben er enkele gezien. Hoe schattig! Tevreden starten we aan de Great Ocean Road. Aan elke bruine wegwijzer stoppen we (uit ervaring weten we immers dat die de mooie plekjes aangeven), maken we een korte wandeling naar de bezienswaardigheid, trekken we enkele fotootjes en rijden we verder. The Bay of Islands, The Twelve Apostels, London Bridge, The Arc om er maar enkele te noemen. Allemaal “rotsen in de oceaan” maar allemaal zo anders. Mooi! We zien meer koala's en wandelen naar watervallen. Variatie genoeg dus. Alweer een mooie YHA, deze keer in Lorne.
En zo is ook de laatste dag van de Great Ocean Road aangebroken. We starten vroeg, wandelen nog naar een vuurtoren en leveren om 12u de auto in, in Melbourne City. Al gauw vinden we een betaalbare slaapplaats zodat we snel de stad kunnen in trekken. Alweer de moeite! We brengen ook het stadium van de Australian Open een bezoekje. Helaas net iets te vroeg om grote sterren te ontmoeten :-) Ook woensdag weet de stad ons de hele dag te boeien. We wisselen het wandelen af met ritjes op de gratis tram. Handig toch. Dat was het dan, de laatste dag Australië, de laatste dag warm (heet), wat zal het afkicken worden... Morgen vliegen we voor heel even terug naar Wellington en dan... back home... back to Belgium...
Zaterdag pikken we rond de middag onze auto op (een gele :p) en starten we onze rit richting Melbourne. Tot in Hahndorf (een oud Duits dorpje) hebben we opnieuw gezelschap van het Duitse koppel. Dolle pret en wat een gezellig, leuk dorpje! Nadien zetten we de tocht alleen verder. We stoppen als we daar zin in hebben en we slapen in een mooie YHA in Robe.
Zondag rijden we van Robe naar Port Fairy, komen we langs mooie plekjes, verzetten we voor de 5e keer deze maand ons uurwerk en maken we een avondwandeling waar we de walibi's vrolijk zien rond huppelen. We ontmoeten een muzikale local die ons een korte demonstratie geeft op 2 te grappige muziekinstrumentjes die hij altijd op zak heeft (een mini mondharmonica en een ander “mondinstrument”). Moe maar voldaan kruipen we in ons bedje om er 's anderendaags alweer vroeg uit te kruipen. Vandaag gaan we immers koala's spotten en blijkbaar zie je die het beste tussen 7-9. We hadden geluk en hebben er enkele gezien. Hoe schattig! Tevreden starten we aan de Great Ocean Road. Aan elke bruine wegwijzer stoppen we (uit ervaring weten we immers dat die de mooie plekjes aangeven), maken we een korte wandeling naar de bezienswaardigheid, trekken we enkele fotootjes en rijden we verder. The Bay of Islands, The Twelve Apostels, London Bridge, The Arc om er maar enkele te noemen. Allemaal “rotsen in de oceaan” maar allemaal zo anders. Mooi! We zien meer koala's en wandelen naar watervallen. Variatie genoeg dus. Alweer een mooie YHA, deze keer in Lorne.
En zo is ook de laatste dag van de Great Ocean Road aangebroken. We starten vroeg, wandelen nog naar een vuurtoren en leveren om 12u de auto in, in Melbourne City. Al gauw vinden we een betaalbare slaapplaats zodat we snel de stad kunnen in trekken. Alweer de moeite! We brengen ook het stadium van de Australian Open een bezoekje. Helaas net iets te vroeg om grote sterren te ontmoeten :-) Ook woensdag weet de stad ons de hele dag te boeien. We wisselen het wandelen af met ritjes op de gratis tram. Handig toch. Dat was het dan, de laatste dag Australië, de laatste dag warm (heet), wat zal het afkicken worden... Morgen vliegen we voor heel even terug naar Wellington en dan... back home... back to Belgium...
vrijdag 11 december 2009
The red center
Zaterdag 5 december landen we in Alice Springs. Wat is het hier heet! Openbaar vervoer naar het centrum kennen ze hier niet. Een taxibusje dan maar. We checken (alweer) in in de YHA, springen vrij direct in het zwembad en verkennen later op de dag de omgeving. Veel valt er echter niet te zien.
Zondag gaan we de tour die we geboekt hebben bevestigen en zitten we een groot deel van de dag opnieuw in het zwembad. We wandelen eens in een andere richting op zoek naar interessante plekjes maar die waren eerder beperkt. 's Avonds kijken we buiten naar een film op groot scherm. Leuk! Vroeg bedtijd want morgen pikken ze ons om 6u op.
Vandaag,maandag, hebben we ongeveer 700 km voor de boeg. Bestemming: Kings Canyon. Onze groep is de enige groep die de wandeling van 6 km over de canyon aanvangt. De andere groepen vinden het te warm. En warm was het! 44˚, net na de middag, volle zon, amper schaduw en de rotsen die nog wat extra warmte uitstralen. Het was afzien! De hitte was op sommige momenten ondraaglijk! Al snel begrijpen we waarom je niet mocht vertrekken zonder 3l water per persoon. Iedereen droeg zorg voor iedereen en bij de minste “hinder” werd er ingegrepen: even rusten, een koekje eten,... Als je weet dat er de laatste week 2 mensen per helicopter afgevoerd zijn, dan weet je dat het geen lachertje is om deze wandeling te maken. Maar het was zoooooooooo de moeite waard!! Enkele uren later bereiken we (eindelijk) de parking. Het gaf echt een kick dit gedaan te hebben. Pluim voor onszelf! Even bekomen, het zweten proberen te laten opdrogen en dan terug de bus in, op weg naar onze beloning: een ijsje. Ik denk dat een ijsje nog nooit zo gesmaakt heeft :-) Nog wat verder rijden naar onze kampplaats van vandaag: in the middle of nowhere. Er was niets, juist een gat in de grond als toilet en een afdakje. Met het hout dat we gesprokkeld hadden, maken we een kampvuur waar de begeleider een heerlijke maaltijd op maakt. Wat smaakt dat! (ondertussen was het al pikdonker). Moe maar voldaan kruipen we ook vandaag vroeg onder de wol: in een swag onder de blote sterrenhemel.
Dinsdag worden we wakker bij het krieken van de dag. Ik tref overal rood zand aan: op mijn gezicht, in mijn oren, in mijn slaapzak,... Voor een kraantje water is het nog even wachten, dus proberen we ons zo wat te redden. We genieten van een vroeg ontbijt en vertrekken dan met de bus richting Uluru-Kata Tjuta National Park. De wandeling van vandaag leidt ons door de Olga's. Gelukkig is het nog vroeg en dus nog “fris” waardoor het wandelen heel wat vlotter gaat dan gisteren. Vandaag zien we onze eerste levende kangeroe's! Joepie!! 7,4 km later zijn we terug aan de bus. Niets te vroeg als je het mij vraagt want het is ondertussen al terug heet! De lunch is meer dan welkom maar de vervelende vliegen werken op iedereen zijn zenuwen! Volgende bestemming: Uluru. We doen er een beetje cultuur op in het aboriginal informatiecentrum en doen de Mala wandeling aan de voet van de wereldberoemde rode rots. Onze begeleider Sam geeft ons heel wat info over wat we zien. Best de moeite! Next: de zonsondergang bekijken. Een attractie op zich aan de vele bussen te zien. Een avondmaal met zicht op de zonsondergang en de rode rots, uniek! Als de zon bijna onder is, vertrekt de ene bus na de andere. Het prijsverschil tussen de verschillende tours is duidelijk te merken en de begeleider van een dure tour heeft nog wat schuimwijn over. Ik hoor hem letterlijk zeggen “I'll bring it to the smelly backpackers”. Awel merci! Ook een andere dure tour heeft nog wat restjes. Ze moeten ons geen 2 keer roepen om nog wat kaas, rauwe groentjes, koekjes en wijn te komen proeven :D Hahaha en daar betalen die andere toeristen dan zoveel geld voor :D Laatste bestemmng voor vandaag: een kampplaats met douchen. Wat is dat meer dan welkom! Zweet en rood stof gaan immers niet zo goed samen. Proper gewassen kruipen we opnieuw in onze swag. Plots zijn we getuige van iets vrij uniek: regen (er valt hier nog geen 400 ml regen per jaar, dus elke druppel telt). Na 5 druppels is het alweer gedaan maar toch, er viel regen uit de lucht.
Woensdag 4.30u, Sam doet doodleuk het licht aan, tijd om op te staan. We gaan immers naar de zonsondergang kijken. Opnieuw een volledige parking vol bussen. Hoe grappig! Helaas was het bewolkt en viel er zelfs terug wat regen. Weinig spectaculairs te zien dus. Eerder een grijze dan een rode Ayers Rock. Na een stevig ontbijt beginnen we dan aan de wandeling rond Ayers Rock en om 9u hebben we al 10 km achter de rug. Niet slecht toch? We zagen onderweg ook een slang, een vrij unieke zo blijkt achteraf. Stilletjes aan vatten we de terugweg aan. We stoppen nog voor een lekkere lunch en op een kamelenfarm en zo zit ook deze tour er alweer op. Het was ongelooflijk!!! Toffe groep, prachtige dingen gezien, grenzen verlegd en genoten! 's Avonds gaan we met de groep nog iets drinken. Leuke afsluiter! En zo zit deel 2 van onze rondreis er ook op. Morgen nemen we de trein naar Adelaide in het zuiden.
Zondag gaan we de tour die we geboekt hebben bevestigen en zitten we een groot deel van de dag opnieuw in het zwembad. We wandelen eens in een andere richting op zoek naar interessante plekjes maar die waren eerder beperkt. 's Avonds kijken we buiten naar een film op groot scherm. Leuk! Vroeg bedtijd want morgen pikken ze ons om 6u op.
Vandaag,maandag, hebben we ongeveer 700 km voor de boeg. Bestemming: Kings Canyon. Onze groep is de enige groep die de wandeling van 6 km over de canyon aanvangt. De andere groepen vinden het te warm. En warm was het! 44˚, net na de middag, volle zon, amper schaduw en de rotsen die nog wat extra warmte uitstralen. Het was afzien! De hitte was op sommige momenten ondraaglijk! Al snel begrijpen we waarom je niet mocht vertrekken zonder 3l water per persoon. Iedereen droeg zorg voor iedereen en bij de minste “hinder” werd er ingegrepen: even rusten, een koekje eten,... Als je weet dat er de laatste week 2 mensen per helicopter afgevoerd zijn, dan weet je dat het geen lachertje is om deze wandeling te maken. Maar het was zoooooooooo de moeite waard!! Enkele uren later bereiken we (eindelijk) de parking. Het gaf echt een kick dit gedaan te hebben. Pluim voor onszelf! Even bekomen, het zweten proberen te laten opdrogen en dan terug de bus in, op weg naar onze beloning: een ijsje. Ik denk dat een ijsje nog nooit zo gesmaakt heeft :-) Nog wat verder rijden naar onze kampplaats van vandaag: in the middle of nowhere. Er was niets, juist een gat in de grond als toilet en een afdakje. Met het hout dat we gesprokkeld hadden, maken we een kampvuur waar de begeleider een heerlijke maaltijd op maakt. Wat smaakt dat! (ondertussen was het al pikdonker). Moe maar voldaan kruipen we ook vandaag vroeg onder de wol: in een swag onder de blote sterrenhemel.
Dinsdag worden we wakker bij het krieken van de dag. Ik tref overal rood zand aan: op mijn gezicht, in mijn oren, in mijn slaapzak,... Voor een kraantje water is het nog even wachten, dus proberen we ons zo wat te redden. We genieten van een vroeg ontbijt en vertrekken dan met de bus richting Uluru-Kata Tjuta National Park. De wandeling van vandaag leidt ons door de Olga's. Gelukkig is het nog vroeg en dus nog “fris” waardoor het wandelen heel wat vlotter gaat dan gisteren. Vandaag zien we onze eerste levende kangeroe's! Joepie!! 7,4 km later zijn we terug aan de bus. Niets te vroeg als je het mij vraagt want het is ondertussen al terug heet! De lunch is meer dan welkom maar de vervelende vliegen werken op iedereen zijn zenuwen! Volgende bestemming: Uluru. We doen er een beetje cultuur op in het aboriginal informatiecentrum en doen de Mala wandeling aan de voet van de wereldberoemde rode rots. Onze begeleider Sam geeft ons heel wat info over wat we zien. Best de moeite! Next: de zonsondergang bekijken. Een attractie op zich aan de vele bussen te zien. Een avondmaal met zicht op de zonsondergang en de rode rots, uniek! Als de zon bijna onder is, vertrekt de ene bus na de andere. Het prijsverschil tussen de verschillende tours is duidelijk te merken en de begeleider van een dure tour heeft nog wat schuimwijn over. Ik hoor hem letterlijk zeggen “I'll bring it to the smelly backpackers”. Awel merci! Ook een andere dure tour heeft nog wat restjes. Ze moeten ons geen 2 keer roepen om nog wat kaas, rauwe groentjes, koekjes en wijn te komen proeven :D Hahaha en daar betalen die andere toeristen dan zoveel geld voor :D Laatste bestemmng voor vandaag: een kampplaats met douchen. Wat is dat meer dan welkom! Zweet en rood stof gaan immers niet zo goed samen. Proper gewassen kruipen we opnieuw in onze swag. Plots zijn we getuige van iets vrij uniek: regen (er valt hier nog geen 400 ml regen per jaar, dus elke druppel telt). Na 5 druppels is het alweer gedaan maar toch, er viel regen uit de lucht.
Woensdag 4.30u, Sam doet doodleuk het licht aan, tijd om op te staan. We gaan immers naar de zonsondergang kijken. Opnieuw een volledige parking vol bussen. Hoe grappig! Helaas was het bewolkt en viel er zelfs terug wat regen. Weinig spectaculairs te zien dus. Eerder een grijze dan een rode Ayers Rock. Na een stevig ontbijt beginnen we dan aan de wandeling rond Ayers Rock en om 9u hebben we al 10 km achter de rug. Niet slecht toch? We zagen onderweg ook een slang, een vrij unieke zo blijkt achteraf. Stilletjes aan vatten we de terugweg aan. We stoppen nog voor een lekkere lunch en op een kamelenfarm en zo zit ook deze tour er alweer op. Het was ongelooflijk!!! Toffe groep, prachtige dingen gezien, grenzen verlegd en genoten! 's Avonds gaan we met de groep nog iets drinken. Leuke afsluiter! En zo zit deel 2 van onze rondreis er ook op. Morgen nemen we de trein naar Adelaide in het zuiden.
zondag 6 december 2009
Sydney -> Cairns
Ik zou zeggen, neem even de tijd als je alles wilt lezen. Ik heb nochtans mijn best gedaan om beknopt te zijn :p
Woensdag 18 november
Rond de middag geeft tante Christine ons een lift naar de luchthaven. Tijdens de check in gaat het brandalarm af en de hele luchthaven wordt geëvacueerd. Gelukkig niet voor lang. Tijdens het wachten komen we gekende gezichten tegen (stel je voor).
We komen aan in Sydney. Wat is het hier warm! We sukkelen een beetje bij het vinden van de YHA. We checken in, wennen aan het uurverschil en gaan op zoek naar een laat avondmaal.
Donderdag 19 november
We verkennen Sydney te voet. We ontdekken Darling Harbour, the Opera House, the Harbourbridge, the skytower (neen dank u, een beetje te duur), The Rocks (gezellige buurt), the botanic gardens (met massa's vleermuizen), Chinatown (mmmmmmm lekkere en goedkope noodels) en nog zoveel meer. Moe van al dat stappen keren we terug “huiswaarts”.
Vrijdag 20 november
Dag 2 in Sydney stad maar vandaag kiezen we voor een daytripper (= onbeperkt gebruik op bus, trein en ferry). We vertrekken in Chinatown waar we Paddy's Market bezoeken. Een grote, overdekte ruimte vol leuke kraampjes vol variatie. Bus 2 brengt ons naar hartje Sydney waar we de ferry nemen naar een andere baai. We genieten van de harbourview van op het water en aanschouwen even later het onweer (de bliksem) boven Sydney stad. We keren terug maar blijven droog en zien het onweer opschuiven naar van waar we komen. Oef! We nemen een andere boot om het andere deel van de haven te verkennen. Later op de dag ontdekken we repetities van Australian Idol. We snuiven even de sfeer op. Na de dinnerbreak komen we terug en genieten tijdens de liedjes van Sydney by night. 's Avonds nemen we een laatste boot naar Darling Harbour. Helaas geen nabije bushalte daar, dus te voet naar de YHA. Maar kom, 5 boten en 2 bussen, onze daytripper was zijn geld waard.
Zaterdag 21 november
We staan vroeg op en stappen naar het station voor een daguitstap naar The Blue Mountains. We kopen een ticket voor de hop off hop on bus en verkennen de streek. We maken hier en daar een wandelingetje en merken dat de grote wandelingen afgesloten zijn wegens brandgevaar. Ik ontdekte een grote hagedis en had de schrik van mijn leven (ondertussen ben ik er al aan gewoon). We zagen verschillende watervallen en de beroemde “Three Sisters”, niet na een wandeling door het National Park (zoals ik dacht) maar gewoon van op een platform waar de ene bus na de andere stopt. Leuke, gevarieerde dag.
Zondag 22 november
Laatste dag Sydney. Hot hot hot! Gaëtan vraagt of we aub gaan shoppen (stel je voor). We lopen van shoppingcenter naar shoppingcenter en genieten van de koelte van de airco. We vinden een gratis alternatief: het maritiem museum. We pikken onze bagage terug op in de YHA, vragen de temperatuur (44˚C om 17.30u?!!), nemen de taxi naar de luchthaven, checken in, zien het begin van Australian Idol en vliegen naar Brisbane. We nemen alweer een taxi (bij gebrek aan alternatief) en checken in in een spiksplinter nieuwe YHA. Dik in orde!
Maandag 23 november
Na het ontbijt spring ik gauw in het zwembad op het dak van de hostel. Een goed begin van de dag! Na wat wikken en wegen, besluiten we nog een nachtje te blijven. We boeken een 2-daagse naar Fraser Island (het grootste zandeiland ter wereld) en gaan nadien op verkenning in Brisbane stad. We wandelen opnieuw heel wat af en bewonderen de meeste bezienswaardigheden. We ontdekken een gratis stadsbus die een rondje door de stad maakt. Gratis is altijd welkom :-)
Dinsdag 24 november
We staan opnieuw vroeg op en vertrekken naar Fraser Island met een 4x4. Na een stuk autosnelweg rijden we over het strand verder (Cooloola Coast Beach), nemen we een te grappige ferry (de ferry wordt via aan kabel naar de andere kant van de rivier getrokken), rijden over nog wat strand en nemen nog een ferry. Op het eiland rijden we over de highway (lees, het strand :p) naar Lake Wabby. Om daar te geraken moesten we eerst 40 minuten wandelen door vrij diep zand. In zo een hitte best vermoeiend. Een duik in het meer bracht enige verfrissing. Na de wandeling terug stopten we nog aan een schipwrak op het strand en aan een ondiep, kabbelend riviertje waar je je gewoon kon laten meedrijven met de stroom. Dit was pas verfrissend! Zalig gewoon! Laatste stop van vandaag: de camping. Iedereen kiest een tentje, maakt zijn eten en met een paar van de groep spelen we nog UNO. We spotten satelieten, sterren en dingoo's (vosachtige dieren).
Woensdag 25 november
Dag 2 op Fraser. We staan vroeg op, ontbijten en rijden naar Central Station (hoewel het mij aan een station deed denken was het gewoon een centrale picnicplaats) We maken er een hele mooie wandeling door het bos en langs een superhelder riviertje. Volgende bestemming: Lake MCKenzie. Dit was echt genieten! Doorzichtig water zonder vissen. Enkele uurtjes later genieten we van een frisse picnic. Langs hobbelige zandwegen rijden we terug naar het strand en de ferry. Opnieuw enkele uurtjes later zijn we in Noosa waar we inchecken in de YHA. Het gratis glas wijn smaakt! Betaalbaar eten vinden is een ander paar mouwen.
Donderdag 26 november
Wat hebben we vandaag gedaan? Geïnformeerd, vergeleken, gepland, geboekt. Resultaat: we reizen met een hop on hop off bus tot Cairns, alle stopplaatsen liggen vast en de trip naar de Whitsundays is geboekt. Nog even van het strand genieten en meteen bus nr 1 op naar Mackay.
Vrijdag 27 november
Na een nachtje op de bus komen we toe en gaan we op zoek naar een verblijfplaats (niet zo evident, zo blijkt). We vinden een gratis openluchtzwembad en genieten van de verfrissing. We kuieren wat rond en zo is ook deze dag alweer voorbij.
Zaterdag 28 november
De dag start vroeg met bus nr 2 naar Airlie Beach. Leuk plekje maar o zo toeristisch! Het is net markt aan het strand. Gezellig. We zien een groepje kamelen. In geldactiviteiten verzinnen zijn ze hier krakken! We melden ons aan in de YHA en bij de zeilmaatschappij. Ook hier hebben ze een gratis openluchtzwembad. Alweer van harte welkom!
Zondag 29 november
In de namiddag vertrekken we voor 3 dagen zeilen. Fingers crossed dat we niet zeeziek worden! (en het heeft geholpen want we hebben helemaal niets gevoeld! Oef!) We zeilen naar een plek waar we kunnen snorkelen. Een unieke ervaring rijker! Later op de avond gooien we het anker uit in een rustige baai waar we eten en de nacht doorbrengen. Wat is het dolle pret met 33 man op 1 boot! Het monent van het slapen gaan is nog het grappigste. Het was echt puzzelen om iedereen in zijn bed te krijgen :D Maar ook dat hoort erbij! We klagen absoluut niet.
Maandag 30 november
We staan vroeg op, genieten van een heerlijk ontbijtbuffet op de boot en varen naar Whitsunday Beach. We wandelen naar de lookout, kunnen onze ogen niet geloven, maken mooie foto's en gaan dan uiteindelijk zwemmen op een van de prachtigste plekken dat we ooit al gezien hebben. Het zand is wit en super fijn, de zee is blauw en helder. Wat vliegt de tijd.... Tijd voor het middageten. Wat smaakt dat! We varen verder naar een tweede snorkelplek. Beautiful! We zien zeeschildpadden en nemovisjes, koralen in allerlei kleuren en vissen in allerlei soorten. Wat is dit mooi! Opnieuw tijd om een stukje te zeilen, opnieuw naar een rustige baai waar we eten (BBQ!) en slapen. Het is er best druk in de baai, er liggen tientalle schepen voor anker, al die lichtjes... het lijkt wel een dorpje.
Dinsdag 1 december
Aan alle mooie liedjes komt een einde... We maken nog een korte wandeling naar een Aboriginalgrot (wat zijn de vervelende vliegen hier talrijk aanwezig!) en zeilen dan terug naar Airlie Beach. Verder een rustige, luie namiddag met gewone dingen zoals douchen, kleren wassen en drogen, boodschappen doen, koken en wat rondwandelen. 's Avonds gaan we een pintje drinken met de zeilgroep.
Woensdag 2 december
Alweer vroeg op. Bus nr 3 brengt ons naar Townsville. We verkennen de stad, wandelen Castle Hill op, we zweten, drinken, zweten verder, drinken nog meer en zijn zo blij met de verrassing op de top: een kraantje met gekoeld water. Mmmmmmm! We genieten van het uitzicht over de stad, wandelen terug naar beneden, komen ondertussen tientalle joggers (op zo een bergop?!) tegen, gaan naar de botanic gardens (ja, ook hier hebben ze er), wandelen naar de zee en uiteindelijk terug naar de hostel. We hebben onze kilometers wel afgelegd vandaag! We vallen dan ook als een blok in slaap.
Donderdag 3 december
Het wordt bijna een gewoonte, maar ook vandaag begint de dag voor rond 6u, voor bus nr 4. Bestemming van vandaag: Mission Beach. We worden opgepikt aan de halte van de bus en keuren onze hostel van vandaag meer dan goed! (de beste tot nu toe denk ik) We verblijven bijna de hele dag in het zwembad, spelen een partijtje zwembadvolleybal, luieren wat in de hangmat, zwemmen nog wat meer, BBQen en gaan 's avonds met een groot deel van de hostel naar een plaatselijk cafeetje waar een busje ons naartoe brengt. Gaëtan neemt deel aan de poolcompetitie maar kan in de eerste ronde niet op tegen een vrouw :p Jammer, want de winnaar kreeg 200 dollar. Nadat het busje ons terugbrengt, kruipen we moe maar voldaan in ons bedje.
Vrijdag 4 december
Eens niet voor dag en dauw opstaan, leuk! Vandaag brengt bus 5 ons naar onze eindbestemming: Cairns. Aan de bushalte staan verschillende hostels promotie te maken. We kiezen voor de goedkoopste en krijgen er bovendien nog een gratis apperitiefbuffet bij met wijn, een gratis avondmaal in een restaurantje in 't stad (alweer met gratis vervoer ernaartoe) en gratis internet. Goed gekozen blijkbaar! We verkennen Cairns centrum en maken handig gebruik van het gratis internet. En zo zit onze reis langs de Oost-kust van Australië er op. Morgen vliegen we naar Alice Springs in het centrum van het land.
Woensdag 18 november
Rond de middag geeft tante Christine ons een lift naar de luchthaven. Tijdens de check in gaat het brandalarm af en de hele luchthaven wordt geëvacueerd. Gelukkig niet voor lang. Tijdens het wachten komen we gekende gezichten tegen (stel je voor).
We komen aan in Sydney. Wat is het hier warm! We sukkelen een beetje bij het vinden van de YHA. We checken in, wennen aan het uurverschil en gaan op zoek naar een laat avondmaal.
Donderdag 19 november
We verkennen Sydney te voet. We ontdekken Darling Harbour, the Opera House, the Harbourbridge, the skytower (neen dank u, een beetje te duur), The Rocks (gezellige buurt), the botanic gardens (met massa's vleermuizen), Chinatown (mmmmmmm lekkere en goedkope noodels) en nog zoveel meer. Moe van al dat stappen keren we terug “huiswaarts”.
Vrijdag 20 november
Dag 2 in Sydney stad maar vandaag kiezen we voor een daytripper (= onbeperkt gebruik op bus, trein en ferry). We vertrekken in Chinatown waar we Paddy's Market bezoeken. Een grote, overdekte ruimte vol leuke kraampjes vol variatie. Bus 2 brengt ons naar hartje Sydney waar we de ferry nemen naar een andere baai. We genieten van de harbourview van op het water en aanschouwen even later het onweer (de bliksem) boven Sydney stad. We keren terug maar blijven droog en zien het onweer opschuiven naar van waar we komen. Oef! We nemen een andere boot om het andere deel van de haven te verkennen. Later op de dag ontdekken we repetities van Australian Idol. We snuiven even de sfeer op. Na de dinnerbreak komen we terug en genieten tijdens de liedjes van Sydney by night. 's Avonds nemen we een laatste boot naar Darling Harbour. Helaas geen nabije bushalte daar, dus te voet naar de YHA. Maar kom, 5 boten en 2 bussen, onze daytripper was zijn geld waard.
Zaterdag 21 november
We staan vroeg op en stappen naar het station voor een daguitstap naar The Blue Mountains. We kopen een ticket voor de hop off hop on bus en verkennen de streek. We maken hier en daar een wandelingetje en merken dat de grote wandelingen afgesloten zijn wegens brandgevaar. Ik ontdekte een grote hagedis en had de schrik van mijn leven (ondertussen ben ik er al aan gewoon). We zagen verschillende watervallen en de beroemde “Three Sisters”, niet na een wandeling door het National Park (zoals ik dacht) maar gewoon van op een platform waar de ene bus na de andere stopt. Leuke, gevarieerde dag.
Zondag 22 november
Laatste dag Sydney. Hot hot hot! Gaëtan vraagt of we aub gaan shoppen (stel je voor). We lopen van shoppingcenter naar shoppingcenter en genieten van de koelte van de airco. We vinden een gratis alternatief: het maritiem museum. We pikken onze bagage terug op in de YHA, vragen de temperatuur (44˚C om 17.30u?!!), nemen de taxi naar de luchthaven, checken in, zien het begin van Australian Idol en vliegen naar Brisbane. We nemen alweer een taxi (bij gebrek aan alternatief) en checken in in een spiksplinter nieuwe YHA. Dik in orde!
Maandag 23 november
Na het ontbijt spring ik gauw in het zwembad op het dak van de hostel. Een goed begin van de dag! Na wat wikken en wegen, besluiten we nog een nachtje te blijven. We boeken een 2-daagse naar Fraser Island (het grootste zandeiland ter wereld) en gaan nadien op verkenning in Brisbane stad. We wandelen opnieuw heel wat af en bewonderen de meeste bezienswaardigheden. We ontdekken een gratis stadsbus die een rondje door de stad maakt. Gratis is altijd welkom :-)
Dinsdag 24 november
We staan opnieuw vroeg op en vertrekken naar Fraser Island met een 4x4. Na een stuk autosnelweg rijden we over het strand verder (Cooloola Coast Beach), nemen we een te grappige ferry (de ferry wordt via aan kabel naar de andere kant van de rivier getrokken), rijden over nog wat strand en nemen nog een ferry. Op het eiland rijden we over de highway (lees, het strand :p) naar Lake Wabby. Om daar te geraken moesten we eerst 40 minuten wandelen door vrij diep zand. In zo een hitte best vermoeiend. Een duik in het meer bracht enige verfrissing. Na de wandeling terug stopten we nog aan een schipwrak op het strand en aan een ondiep, kabbelend riviertje waar je je gewoon kon laten meedrijven met de stroom. Dit was pas verfrissend! Zalig gewoon! Laatste stop van vandaag: de camping. Iedereen kiest een tentje, maakt zijn eten en met een paar van de groep spelen we nog UNO. We spotten satelieten, sterren en dingoo's (vosachtige dieren).
Woensdag 25 november
Dag 2 op Fraser. We staan vroeg op, ontbijten en rijden naar Central Station (hoewel het mij aan een station deed denken was het gewoon een centrale picnicplaats) We maken er een hele mooie wandeling door het bos en langs een superhelder riviertje. Volgende bestemming: Lake MCKenzie. Dit was echt genieten! Doorzichtig water zonder vissen. Enkele uurtjes later genieten we van een frisse picnic. Langs hobbelige zandwegen rijden we terug naar het strand en de ferry. Opnieuw enkele uurtjes later zijn we in Noosa waar we inchecken in de YHA. Het gratis glas wijn smaakt! Betaalbaar eten vinden is een ander paar mouwen.
Donderdag 26 november
Wat hebben we vandaag gedaan? Geïnformeerd, vergeleken, gepland, geboekt. Resultaat: we reizen met een hop on hop off bus tot Cairns, alle stopplaatsen liggen vast en de trip naar de Whitsundays is geboekt. Nog even van het strand genieten en meteen bus nr 1 op naar Mackay.
Vrijdag 27 november
Na een nachtje op de bus komen we toe en gaan we op zoek naar een verblijfplaats (niet zo evident, zo blijkt). We vinden een gratis openluchtzwembad en genieten van de verfrissing. We kuieren wat rond en zo is ook deze dag alweer voorbij.
Zaterdag 28 november
De dag start vroeg met bus nr 2 naar Airlie Beach. Leuk plekje maar o zo toeristisch! Het is net markt aan het strand. Gezellig. We zien een groepje kamelen. In geldactiviteiten verzinnen zijn ze hier krakken! We melden ons aan in de YHA en bij de zeilmaatschappij. Ook hier hebben ze een gratis openluchtzwembad. Alweer van harte welkom!
Zondag 29 november
In de namiddag vertrekken we voor 3 dagen zeilen. Fingers crossed dat we niet zeeziek worden! (en het heeft geholpen want we hebben helemaal niets gevoeld! Oef!) We zeilen naar een plek waar we kunnen snorkelen. Een unieke ervaring rijker! Later op de avond gooien we het anker uit in een rustige baai waar we eten en de nacht doorbrengen. Wat is het dolle pret met 33 man op 1 boot! Het monent van het slapen gaan is nog het grappigste. Het was echt puzzelen om iedereen in zijn bed te krijgen :D Maar ook dat hoort erbij! We klagen absoluut niet.
Maandag 30 november
We staan vroeg op, genieten van een heerlijk ontbijtbuffet op de boot en varen naar Whitsunday Beach. We wandelen naar de lookout, kunnen onze ogen niet geloven, maken mooie foto's en gaan dan uiteindelijk zwemmen op een van de prachtigste plekken dat we ooit al gezien hebben. Het zand is wit en super fijn, de zee is blauw en helder. Wat vliegt de tijd.... Tijd voor het middageten. Wat smaakt dat! We varen verder naar een tweede snorkelplek. Beautiful! We zien zeeschildpadden en nemovisjes, koralen in allerlei kleuren en vissen in allerlei soorten. Wat is dit mooi! Opnieuw tijd om een stukje te zeilen, opnieuw naar een rustige baai waar we eten (BBQ!) en slapen. Het is er best druk in de baai, er liggen tientalle schepen voor anker, al die lichtjes... het lijkt wel een dorpje.
Dinsdag 1 december
Aan alle mooie liedjes komt een einde... We maken nog een korte wandeling naar een Aboriginalgrot (wat zijn de vervelende vliegen hier talrijk aanwezig!) en zeilen dan terug naar Airlie Beach. Verder een rustige, luie namiddag met gewone dingen zoals douchen, kleren wassen en drogen, boodschappen doen, koken en wat rondwandelen. 's Avonds gaan we een pintje drinken met de zeilgroep.
Woensdag 2 december
Alweer vroeg op. Bus nr 3 brengt ons naar Townsville. We verkennen de stad, wandelen Castle Hill op, we zweten, drinken, zweten verder, drinken nog meer en zijn zo blij met de verrassing op de top: een kraantje met gekoeld water. Mmmmmmm! We genieten van het uitzicht over de stad, wandelen terug naar beneden, komen ondertussen tientalle joggers (op zo een bergop?!) tegen, gaan naar de botanic gardens (ja, ook hier hebben ze er), wandelen naar de zee en uiteindelijk terug naar de hostel. We hebben onze kilometers wel afgelegd vandaag! We vallen dan ook als een blok in slaap.
Donderdag 3 december
Het wordt bijna een gewoonte, maar ook vandaag begint de dag voor rond 6u, voor bus nr 4. Bestemming van vandaag: Mission Beach. We worden opgepikt aan de halte van de bus en keuren onze hostel van vandaag meer dan goed! (de beste tot nu toe denk ik) We verblijven bijna de hele dag in het zwembad, spelen een partijtje zwembadvolleybal, luieren wat in de hangmat, zwemmen nog wat meer, BBQen en gaan 's avonds met een groot deel van de hostel naar een plaatselijk cafeetje waar een busje ons naartoe brengt. Gaëtan neemt deel aan de poolcompetitie maar kan in de eerste ronde niet op tegen een vrouw :p Jammer, want de winnaar kreeg 200 dollar. Nadat het busje ons terugbrengt, kruipen we moe maar voldaan in ons bedje.
Vrijdag 4 december
Eens niet voor dag en dauw opstaan, leuk! Vandaag brengt bus 5 ons naar onze eindbestemming: Cairns. Aan de bushalte staan verschillende hostels promotie te maken. We kiezen voor de goedkoopste en krijgen er bovendien nog een gratis apperitiefbuffet bij met wijn, een gratis avondmaal in een restaurantje in 't stad (alweer met gratis vervoer ernaartoe) en gratis internet. Goed gekozen blijkbaar! We verkennen Cairns centrum en maken handig gebruik van het gratis internet. En zo zit onze reis langs de Oost-kust van Australië er op. Morgen vliegen we naar Alice Springs in het centrum van het land.
woensdag 18 november 2009
Foto's trip Northland & Coromandel
Hier enkele foto's van onze trip naar Northland & de Coromandel
http://www.flickr.com/photos/44766362@N06/
http://www.flickr.com/photos/44766362@N06/
maandag 16 november 2009
rondreis Northland en Coromandel
Zaterdagmorgen 7u, nonkel Peter heeft ons net afgezet aan het station. Klaar voor een 12uur durende treinreis naar Auckland, naar het schijnt een van de mooiste treinreizen van het land. We komen langs plaatsen waar je met de auto niet komen kan. Het is prachtig weer en de uitzichten zijn indrukwekkend! Onderweg zien we Mount Ruapuhu op zijn mooist. Dit is de hoogste berg (vulkaan) van het noordereiland. We zijn er op gaan snowboarden (maar toen hebben we hem zo goed niet gezien) en ik had er zo graag op gaan wandelen ook maar helaas, wegens nog teveel sneeuw is het nog iets te gevaarlijk deze tijd van het jaar. We zullen dus nog eens moeten terugkomen :p Na het bewonderen van al dat schoons, kwamen we in Auckland aan, de grootste stad van NZ waar maar liefst ¼ van de NZ bevolking woont. De tocht naar de jeugdherberg geeft een eerste indruk van deze immense stad. Ik voel me klein tussen al die hoge gebouwen! We sluiten onze eerste dag af met een Thais avondmaal. Ook zondag en maandagvoormiddag vertoeven we nog in deze grootstad. Zondag kiezen we voor een harbour hop on-hop off cruise. Anders gezegd: op de rondvaart mag je op 2 plaatsen afstappen, daar even blijven en dan de volgende boot verder nemen. Indrukwekkende bezoeken aan 2 eilanden: Rangitoto en Motuihe. Het eerste is de jongste vulkaan van Auckland, het tweede is een bijna onbewoond eiland. De vulkaan beklimmen we in een sneltempo. De wandeling naar de top geeft 1u aan en binnen 1u en 45min is de volgende boot er al. We hebben het gehaald en het was de moeite! Het 2e eiland was relaxer, picnic op het strand, pootje baden en genieten. Na onze eilandavonturen tijd voor een gratis tourtje met de stadsbus. Na de eerste tour beslissen we waar we de 2e tour afstappen. De buschauffeur kijkt even grappig :p We wandelen nog door 2 parken, naar het museum, door de wintertuinen en door de binnenstad op zoek naar een deftig restaurantje (lees geen take away). Dat laatste bleek niet gemakkelijk te zijn, en dat voor zo een grote stad?! Gelukkig is het einddoel geslaagd: Indisch, mmmmm. Maandagmorgen bezoeken we zoals zoveel toeristen de skytower, genieten we van het uitzicht over de stad en onstreken, pikken we de huurauto op, bezoeken we Devenport met vulkaantje Mt Victoria, droppen we de modem en de telefoon die we verkochten via Trade Me en rijden we naar het noorden en maken 's avonds nog een wandeling naar de plaatselijke watervallen in Whangarei
En zo is het al dinsdag met vandaag op het programma: het vervolg van de Twin Coast discovery Highway (loopt doorheen heel Northland) met stops aan enkele mooie stranden zoals Tutukaka en Matapouri, speciale WC's (ze staan zelfs in de 101 must do's for Kiwi's?!), the Bay of Islands (nice maar o zo toeristisch. We wandelen eens door het "hoofddorpje" Paihia en besparen heel wat geld door niet in te gaan op een of andere boottocht) Het hoogtepunt van vandaag kwam op een heel onverwacht moment. We stoppen aan strand nummer ik weet niet meer hoeveel (het is daar bijna een en al strand), we zitten van een ijsje te genieten en plots... zie ik net voor de kustlijn een rugvin boven water. Even later spotten we een witte plek op een groot zwart zwemmend iets. Dit moet een ORKA zijn! Fantastisch! Helaas, lag het fototoestel in de auto...
De activiteiten van woensdag: Cape Reinga (bijna het noordelijkste punt van NZ en voor de Maori is het een heilige plaats want de zielen van de overledenen verlaten volgens hen hier het vasteland), 90 mile beach (waar Gaëtan even test of hij nog iets onthouden heeft van zijn slipcursus), Te Paki Stream (waar we surfen op immense zandduinen. Naar beneden was de max, naar boven iets minder!)
Donderdag rijden we terug zuidwaarts waar we een stukje de ferry moeten nemen wegens geen brug. We genieten verder van het ene mooie strand na het andere, soms stoppen we eens, verfrissen we de voeten, zoeken wat mooie schelpen, nemen een foto en rijden verder. Best indrukwekkend vandaag: een grote boom. Maar echt een grote boom! Diameter bijna 13.77 meter, hoogte 51.2 meter. Indrukwekkend! We sluiten de dag af met een relax moment aan Lake Taharoa. Gaëtan waagt zich aan een zwempartijtje in het voor mij nog iets te koude water.
En dan is het al vrijdag. De laatste dag in Northland. We stoppen nog aan mooie watervallen. Helaas is het ook vrijdag de 13e. En dat hebben we geweten: 2 sterretjes in onze voorruit. Op 2 verschillende momenten gebeurd op exact dezelfde manier. Een vrachtwagen kruist ons aan een hoge snelheid bij wegenwerken, een steentje springt weg en hopla. Wagen voor alle zekerheid gewisseld in Auckland. We meldden maar 1 sterretje, het andere was miniem en hopelijk merken ze het niet onmiddellijk want de extra kosten zijn voor ons... We rijden verder tot Thames (doods dorpje aan het begin van de Coromandel waar we nog net binnen mogen in de backpacker wegens "het is al na 20u en het is hier niet zoals in Europa dat we altijd open zijn" Hu?? Waar hadden we ook alweer geleerd dat alles laat open is? Groot was dan ook de verbazing dat de supermarkt om 20.30u niet meer open was:p)
Zaterdag ruilen we Northland voor de Coromandel. Het aantal kilometers rijden wordt beperkter dus genieten we extra van zon, zee en strand. Zondag rijden we naar Hot Water Beach, een strand waar je je eigen spabad kan graven en geloof het of niet, het was echt lekker warm! Om 10u zat het daar al behoorlijk vol, iedereen in zijn eigen gegraven badje. 1 plek was zelfs zodanig heet dat je er niet kon door wandelen. Beeld het je in: 2u voor en na laagtij kan je die warmte voelen, hoogtij, alle putten dicht door de zee en enkele uren later komen er nieuwe mensen nieuwe putten graven :D Grappig toch? Next: de Cathedral Coves, een grot in een rots op het strand. Mooie wandeling ernaartoe over een heuvel, langs baaien, door het bos naar het strand. Alweer de moeite! Goed verbrand (ondanks de factor 30) komen we aan aan de auto als het begint te regenen. Wat een timing. 's Avonds merken we pas echt dat we overal en regelmatiger zonnecrème moeten smeren!
En zo werd het maandag... De laatste kilometers naar Tauranga waar we het vliegtuig terug naar Wellington nemen. Terug bij nonkel Peter maken we nog een wandeling met z'n allen en genieten we van een heerlijke BBQ. Ondertussen hangt de was te drogen want morgen maken we onze valiezen alweer. Bestemming: Australië.
En zo is het al dinsdag met vandaag op het programma: het vervolg van de Twin Coast discovery Highway (loopt doorheen heel Northland) met stops aan enkele mooie stranden zoals Tutukaka en Matapouri, speciale WC's (ze staan zelfs in de 101 must do's for Kiwi's?!), the Bay of Islands (nice maar o zo toeristisch. We wandelen eens door het "hoofddorpje" Paihia en besparen heel wat geld door niet in te gaan op een of andere boottocht) Het hoogtepunt van vandaag kwam op een heel onverwacht moment. We stoppen aan strand nummer ik weet niet meer hoeveel (het is daar bijna een en al strand), we zitten van een ijsje te genieten en plots... zie ik net voor de kustlijn een rugvin boven water. Even later spotten we een witte plek op een groot zwart zwemmend iets. Dit moet een ORKA zijn! Fantastisch! Helaas, lag het fototoestel in de auto...
De activiteiten van woensdag: Cape Reinga (bijna het noordelijkste punt van NZ en voor de Maori is het een heilige plaats want de zielen van de overledenen verlaten volgens hen hier het vasteland), 90 mile beach (waar Gaëtan even test of hij nog iets onthouden heeft van zijn slipcursus), Te Paki Stream (waar we surfen op immense zandduinen. Naar beneden was de max, naar boven iets minder!)
Donderdag rijden we terug zuidwaarts waar we een stukje de ferry moeten nemen wegens geen brug. We genieten verder van het ene mooie strand na het andere, soms stoppen we eens, verfrissen we de voeten, zoeken wat mooie schelpen, nemen een foto en rijden verder. Best indrukwekkend vandaag: een grote boom. Maar echt een grote boom! Diameter bijna 13.77 meter, hoogte 51.2 meter. Indrukwekkend! We sluiten de dag af met een relax moment aan Lake Taharoa. Gaëtan waagt zich aan een zwempartijtje in het voor mij nog iets te koude water.
En dan is het al vrijdag. De laatste dag in Northland. We stoppen nog aan mooie watervallen. Helaas is het ook vrijdag de 13e. En dat hebben we geweten: 2 sterretjes in onze voorruit. Op 2 verschillende momenten gebeurd op exact dezelfde manier. Een vrachtwagen kruist ons aan een hoge snelheid bij wegenwerken, een steentje springt weg en hopla. Wagen voor alle zekerheid gewisseld in Auckland. We meldden maar 1 sterretje, het andere was miniem en hopelijk merken ze het niet onmiddellijk want de extra kosten zijn voor ons... We rijden verder tot Thames (doods dorpje aan het begin van de Coromandel waar we nog net binnen mogen in de backpacker wegens "het is al na 20u en het is hier niet zoals in Europa dat we altijd open zijn" Hu?? Waar hadden we ook alweer geleerd dat alles laat open is? Groot was dan ook de verbazing dat de supermarkt om 20.30u niet meer open was:p)
Zaterdag ruilen we Northland voor de Coromandel. Het aantal kilometers rijden wordt beperkter dus genieten we extra van zon, zee en strand. Zondag rijden we naar Hot Water Beach, een strand waar je je eigen spabad kan graven en geloof het of niet, het was echt lekker warm! Om 10u zat het daar al behoorlijk vol, iedereen in zijn eigen gegraven badje. 1 plek was zelfs zodanig heet dat je er niet kon door wandelen. Beeld het je in: 2u voor en na laagtij kan je die warmte voelen, hoogtij, alle putten dicht door de zee en enkele uren later komen er nieuwe mensen nieuwe putten graven :D Grappig toch? Next: de Cathedral Coves, een grot in een rots op het strand. Mooie wandeling ernaartoe over een heuvel, langs baaien, door het bos naar het strand. Alweer de moeite! Goed verbrand (ondanks de factor 30) komen we aan aan de auto als het begint te regenen. Wat een timing. 's Avonds merken we pas echt dat we overal en regelmatiger zonnecrème moeten smeren!
En zo werd het maandag... De laatste kilometers naar Tauranga waar we het vliegtuig terug naar Wellington nemen. Terug bij nonkel Peter maken we nog een wandeling met z'n allen en genieten we van een heerlijke BBQ. Ondertussen hangt de was te drogen want morgen maken we onze valiezen alweer. Bestemming: Australië.
laatste week Brooklyn
Een rustige werkweek achter de rug met amper 2 dagen werk... Dat was wel heel lang geleden. De extra tijd kwam handig van pas om verder op te ruimen en in te pakken want onze laatste week in ons appartement stond voor de deur. Helaas! Zaterdag deed ik de laatste inkopen om de week door te geraken, werd de matras opgepikt, ging ik naar de kapper en gingen we nog eens naar de rugby kijken. Zondag gingen we er nog een keer op uit met Raja en Rachel. We picnicten aan de waterkant, maakten een wandeling langs het water, aten een ijsje in het zonnetje, gingen naar de cinema en gingen lekker eten met zicht op zee. Wat een fijne dag! Lekker relax. En zo werd het opnieuw maandag, de start van mijn laatste (en volle) werkweek. De dagen vlogen voorbij. Het was mooi weer en dat betekent, lekker in het zonnetje zitten en spelen met de kindjes. Fijn toch om daar betaald voor te worden.
Donderdagavond was er een groot vuurwerk vanop 2 schepen in de haven. 20 minuten puur spektakel. Echt de moeite! Even een fout nieuwjaar gevoel. De reden nu? Het was onze laatste avond en dat moest gevierd worden. Wellicht klinkt dit heel ongeloofwaardig dus zal ik nu de echte reden geven. Heel lang geleden heeft er iemand in Engeland het parlement proberen opblazen met dinamiet. Dit is (net) niet gelukt en om dat te herdenken is er elk jaar op 5 november een groot vuurwerk. Ik vind het best een grappige reden maar bon, het was indrukwekkend! Raja en Rachel waren ook van de partij en na het vuurwerk gingen we nog een lekkere cocktail drinken. Mmmmm
Op vrijdag was er op het werk een grote “happy last day party”. Drie kinderen kwamen hun laatste dag omdat ze vanaf maandag naar het andere centrum gingen (+2-jarigen), 2 collega's gingen voor een lange tijd op verlof, ik werkte mijn laatste dag en de stagiaire kwam haar laatste dag. Bovendien was ook een van de afscheidnemende kindjes (bijna) jarig. Reden genoeg dus om te feesten. We bakten muffins, er was taart, we zongen “happy last day” en genoten van het zonnetje. En dat was het dan... einde werkervaringen in NZ. Het deed wel even raar...
Terwijl ik mijn laatste dag werken was, worstelde Gaëtan met een ander probleem. De Salvation Army (waar we al onze meubels gekocht hebben) kwam ons bed terug op pikken omdat het niet verkocht geraakt was. Maar wat bleek, ze wilden het niet! Het was niet goed genoeg. Ik was razend! Ok, het was geen super bed maar het was wel in dezelfde staat als waar wij het enkele maanden geleden in gekocht hebben. En waar we toen nog behoorlijk wat voor betaald hebben! Ggggrrrrrrr! Een boze telefoon leverde enkel een sorry op, ze hebben het te druk en moeten dus kieskeurig zijn in wat ze aan nemen. Daar zaten we dan met dat bed. Vanavond moesten we de sleutels afgeven. Ten einde raad vroeg ik aan een collega waar je een oud bed kwijt kan. Wat bleek, iemand van de collega's was op zoek naar het onderste van het bed en was zelfs bereid het dezelfde dag nog op te pikken. Waw, wat een toeval! Iedereen content. De matras was echt niets meer waard en die dumpten we bij de afvalcontainers aan het appartement. Geen idee wat ze ermee gaan doen, maar wij waren er vanaf. Opgeruimd staat netjes. We laadden al ons ander gerief in de auto en gingen voor de nacht naar nonkel Peter. Dat was het dan.... een laatste glimp op ons mooi uitzicht en de deur ging definitief dicht. Ook al gaan we nog niet naar huis (gelukkig), toch voelde het als een vertrek aan... Even een raar gevoel.
Gelukkig zijn de vooruitzichten voor zaterdagmorgen veelbelovend: de trein naar Auckland om nadien rond te trekken door de top van het noordereiland en de Coromandel.
(dit bericht was nog niet online geraakt en ipv te vertrekken zijn we al terug van onze rondreis. Dit verslagje volgt zo snel mogelijk)
Donderdagavond was er een groot vuurwerk vanop 2 schepen in de haven. 20 minuten puur spektakel. Echt de moeite! Even een fout nieuwjaar gevoel. De reden nu? Het was onze laatste avond en dat moest gevierd worden. Wellicht klinkt dit heel ongeloofwaardig dus zal ik nu de echte reden geven. Heel lang geleden heeft er iemand in Engeland het parlement proberen opblazen met dinamiet. Dit is (net) niet gelukt en om dat te herdenken is er elk jaar op 5 november een groot vuurwerk. Ik vind het best een grappige reden maar bon, het was indrukwekkend! Raja en Rachel waren ook van de partij en na het vuurwerk gingen we nog een lekkere cocktail drinken. Mmmmm
Op vrijdag was er op het werk een grote “happy last day party”. Drie kinderen kwamen hun laatste dag omdat ze vanaf maandag naar het andere centrum gingen (+2-jarigen), 2 collega's gingen voor een lange tijd op verlof, ik werkte mijn laatste dag en de stagiaire kwam haar laatste dag. Bovendien was ook een van de afscheidnemende kindjes (bijna) jarig. Reden genoeg dus om te feesten. We bakten muffins, er was taart, we zongen “happy last day” en genoten van het zonnetje. En dat was het dan... einde werkervaringen in NZ. Het deed wel even raar...
Terwijl ik mijn laatste dag werken was, worstelde Gaëtan met een ander probleem. De Salvation Army (waar we al onze meubels gekocht hebben) kwam ons bed terug op pikken omdat het niet verkocht geraakt was. Maar wat bleek, ze wilden het niet! Het was niet goed genoeg. Ik was razend! Ok, het was geen super bed maar het was wel in dezelfde staat als waar wij het enkele maanden geleden in gekocht hebben. En waar we toen nog behoorlijk wat voor betaald hebben! Ggggrrrrrrr! Een boze telefoon leverde enkel een sorry op, ze hebben het te druk en moeten dus kieskeurig zijn in wat ze aan nemen. Daar zaten we dan met dat bed. Vanavond moesten we de sleutels afgeven. Ten einde raad vroeg ik aan een collega waar je een oud bed kwijt kan. Wat bleek, iemand van de collega's was op zoek naar het onderste van het bed en was zelfs bereid het dezelfde dag nog op te pikken. Waw, wat een toeval! Iedereen content. De matras was echt niets meer waard en die dumpten we bij de afvalcontainers aan het appartement. Geen idee wat ze ermee gaan doen, maar wij waren er vanaf. Opgeruimd staat netjes. We laadden al ons ander gerief in de auto en gingen voor de nacht naar nonkel Peter. Dat was het dan.... een laatste glimp op ons mooi uitzicht en de deur ging definitief dicht. Ook al gaan we nog niet naar huis (gelukkig), toch voelde het als een vertrek aan... Even een raar gevoel.
Gelukkig zijn de vooruitzichten voor zaterdagmorgen veelbelovend: de trein naar Auckland om nadien rond te trekken door de top van het noordereiland en de Coromandel.
(dit bericht was nog niet online geraakt en ipv te vertrekken zijn we al terug van onze rondreis. Dit verslagje volgt zo snel mogelijk)
Abonneren op:
Posts (Atom)