The red center

Zaterdag 5 december landen we in Alice Springs. Wat is het hier heet! Openbaar vervoer naar het centrum kennen ze hier niet. Een taxibusje dan maar. We checken (alweer) in in de YHA, springen vrij direct in het zwembad en verkennen later op de dag de omgeving. Veel valt er echter niet te zien.

Zondag gaan we de tour die we geboekt hebben bevestigen en zitten we een groot deel van de dag opnieuw in het zwembad. We wandelen eens in een andere richting op zoek naar interessante plekjes maar die waren eerder beperkt. 's Avonds kijken we buiten naar een film op groot scherm. Leuk! Vroeg bedtijd want morgen pikken ze ons om 6u op.

Vandaag,maandag, hebben we ongeveer 700 km voor de boeg. Bestemming: Kings Canyon. Onze groep is de enige groep die de wandeling van 6 km over de canyon aanvangt. De andere groepen vinden het te warm. En warm was het! 44˚, net na de middag, volle zon, amper schaduw en de rotsen die nog wat extra warmte uitstralen. Het was afzien! De hitte was op sommige momenten ondraaglijk! Al snel begrijpen we waarom je niet mocht vertrekken zonder 3l water per persoon. Iedereen droeg zorg voor iedereen en bij de minste “hinder” werd er ingegrepen: even rusten, een koekje eten,... Als je weet dat er de laatste week 2 mensen per helicopter afgevoerd zijn, dan weet je dat het geen lachertje is om deze wandeling te maken. Maar het was zoooooooooo de moeite waard!! Enkele uren later bereiken we (eindelijk) de parking. Het gaf echt een kick dit gedaan te hebben. Pluim voor onszelf! Even bekomen, het zweten proberen te laten opdrogen en dan terug de bus in, op weg naar onze beloning: een ijsje. Ik denk dat een ijsje nog nooit zo gesmaakt heeft :-) Nog wat verder rijden naar onze kampplaats van vandaag: in the middle of nowhere. Er was niets, juist een gat in de grond als toilet en een afdakje. Met het hout dat we gesprokkeld hadden, maken we een kampvuur waar de begeleider een heerlijke maaltijd op maakt. Wat smaakt dat! (ondertussen was het al pikdonker). Moe maar voldaan kruipen we ook vandaag vroeg onder de wol: in een swag onder de blote sterrenhemel.

Dinsdag worden we wakker bij het krieken van de dag. Ik tref overal rood zand aan: op mijn gezicht, in mijn oren, in mijn slaapzak,... Voor een kraantje water is het nog even wachten, dus proberen we ons zo wat te redden. We genieten van een vroeg ontbijt en vertrekken dan met de bus richting Uluru-Kata Tjuta National Park. De wandeling van vandaag leidt ons door de Olga's. Gelukkig is het nog vroeg en dus nog “fris” waardoor het wandelen heel wat vlotter gaat dan gisteren. Vandaag zien we onze eerste levende kangeroe's! Joepie!! 7,4 km later zijn we terug aan de bus. Niets te vroeg als je het mij vraagt want het is ondertussen al terug heet! De lunch is meer dan welkom maar de vervelende vliegen werken op iedereen zijn zenuwen! Volgende bestemming: Uluru. We doen er een beetje cultuur op in het aboriginal informatiecentrum en doen de Mala wandeling aan de voet van de wereldberoemde rode rots. Onze begeleider Sam geeft ons heel wat info over wat we zien. Best de moeite! Next: de zonsondergang bekijken. Een attractie op zich aan de vele bussen te zien. Een avondmaal met zicht op de zonsondergang en de rode rots, uniek! Als de zon bijna onder is, vertrekt de ene bus na de andere. Het prijsverschil tussen de verschillende tours is duidelijk te merken en de begeleider van een dure tour heeft nog wat schuimwijn over. Ik hoor hem letterlijk zeggen “I'll bring it to the smelly backpackers”. Awel merci! Ook een andere dure tour heeft nog wat restjes. Ze moeten ons geen 2 keer roepen om nog wat kaas, rauwe groentjes, koekjes en wijn te komen proeven :D Hahaha en daar betalen die andere toeristen dan zoveel geld voor :D Laatste bestemmng voor vandaag: een kampplaats met douchen. Wat is dat meer dan welkom! Zweet en rood stof gaan immers niet zo goed samen. Proper gewassen kruipen we opnieuw in onze swag. Plots zijn we getuige van iets vrij uniek: regen (er valt hier nog geen 400 ml regen per jaar, dus elke druppel telt). Na 5 druppels is het alweer gedaan maar toch, er viel regen uit de lucht.

Woensdag 4.30u, Sam doet doodleuk het licht aan, tijd om op te staan. We gaan immers naar de zonsondergang kijken. Opnieuw een volledige parking vol bussen. Hoe grappig! Helaas was het bewolkt en viel er zelfs terug wat regen. Weinig spectaculairs te zien dus. Eerder een grijze dan een rode Ayers Rock. Na een stevig ontbijt beginnen we dan aan de wandeling rond Ayers Rock en om 9u hebben we al 10 km achter de rug. Niet slecht toch? We zagen onderweg ook een slang, een vrij unieke zo blijkt achteraf. Stilletjes aan vatten we de terugweg aan. We stoppen nog voor een lekkere lunch en op een kamelenfarm en zo zit ook deze tour er alweer op. Het was ongelooflijk!!! Toffe groep, prachtige dingen gezien, grenzen verlegd en genoten! 's Avonds gaan we met de groep nog iets drinken. Leuke afsluiter! En zo zit deel 2 van onze rondreis er ook op. Morgen nemen we de trein naar Adelaide in het zuiden.