Ik sta een beetje achter met het verslag, maar we hebben het hier de laatste weken een beetje druk gehad :p Ik was geëindigd op zondag 6 september. Dat werd een relax dagje waar ik me op mijn luie kont in de zon zette op ons terras. Mijn pet, zonnebril en zonnecrème kwamen handig van pas! Tijd voor een nieuwe werkweek...
Ik werkte een volledige week, ma-woe-vrij aan de luchthaven (ik weet al dat ik hier de komende weken nog 17 dagen kan/mag gaan werken, leuk leuk!), di terug in I kids, op het 5e verdiep met uitzicht op de stad en do in het Maoricenter. Deze week gingen we twee keer wandelen met de -2-jarigen. Eén keer naar "The Warehouse", een megagrote én goedkope vanalleswinkel. We wandelden met 3 dubbele buggy's door een tunnel onder de landingsbaan van de luchthaven. Leuke ervaring rijker! De tweede keer wandelden de kindjes (van het Maoricenter) zelf naar een nabijgelegen parkje met speeltuin. Alweer een onbekend stukje schoons ontdekt. Gaëtan ging deze week op sollicitatiegesprek bij het ministerie. Een werk dat 6 weken zou duren en waar de dresscode chique is :p Een hemd, netjes in de broek gestopt... Kostuum hoefde net niet :p Via 2 tussenpersonen (waaronder Nahum) zijn ze bij Gaëtan terecht gekomen. Dat op zich is al een eer. Het gesprek op zich is goed verlopen, hopelijk komt de bevestiging snel.
Zaterdag was het hier een herfstdag, grijs en bijna de hele dag regen. Ik besloot er toch maar door te lopen om te gaan zwemmen. Het heeft me deugd gedaan!
Zondag zijn we samen gaan wandelen. Toen was het prachtig weer! We deden de City to sea wandeling van Brooklyn naar the sea. Ik had daar al een stuk van gedaan maar had haflweg het wandelpad geruild voor de openbare weg. Deze keer volgden we het wandelpad tot aan de zee. Prachtige wandeling! Je denkt, je wandelt naar de zee, dus wandel je bergaf of plat. Niets was minder waar! Die wandeling ging over alle heuvels die we tegen kwamen. Naar omhoog, naar benden, naar omhoog, naar beneden,... zelfs als ze de zee al zagen, moesten we plots links afslaan, een nieuwe heuvel over... We beloonden onszelf met een ijsje en een fles drinken. We namen de bus terug. Althans voor een stuk. De rest wandelden we nog. Moe maar voldaan!
Alweer maandag... Gaëtan kon nog enkele uren gaan werken bij project X. Heel toevallig wandelde hij rond de middag voorbij een sportcafé en zag daar Kim Clijsters op groot scherm. Joepie, ze heeft gewonnen! Ik ging alweer een hele week werken en ging maandag zelfs na een hele dag werken, zwemmen. Deze week werkte ik nog eens in een nieuw centrum. Het was eventjes geleden maar je ziet, ik heb ze nog lang niet allemaal gehad. Het was een hele leuke plaats in een hele mooie omgeving. Daar gaan we zeker nog wel eens wandelen! Deze week ook terug een dag in het Maoricenter, deze keer bij de oudste groep, daar had ik nog niet gewerkt. Ik blijf die taal toch fascinerend vinden hoor. Ik kan ondertussen al tot 10 tellen, hallo zeggen en ken al enkele woordjes :D
En zo vliegen de dagen hier voorbij en was het opnieuw weekend. Vrijdagavond startten we het weekend met een verjaardagsbarbecue (de BBQ stond op het terras van een appartement :p). Iedereen bracht eigen vlees en drank mee. Wij hadden ook groentjes mee maar blijkbaar hoort dat er hier niet bij :p BBQ was eerder: worsten bakken en die op eten tussen een boterham met ketchup. Een cadeau voor de jarige was snel gekozen: een Hoegaarden, een Leffe en wat belgische pralines. En blij dat hij was :D Op het programma ook een drankspelletje: 2 teams, elk 6 bekertjes gevuld met drank, opgesteld in een driehoek en elk aan de kant van een tafel. Nodig: 1 ping pong balletje. Doel: met het balletje in de bekers botsen. Is het er in, dan moet je het op drinken :-) Uiteraard kon een match België-NZ niet ontbreken. En YES, we hebben gewonnen :D We maakten kennis met Scrumpy en Zweedse Absolute, 2 populaire dranken hier. Kennis maken met de plaatselijke gewoonten en gebruiken hoort erbij e :D Leuke avond waarbij we helaas te voet naar huis moesten wegens te laat en geen bussen meer.
Zaterdag ging ik naar 't stad, de bib, de botaniken hof en 's avonds gingen we naar... de rugby, LIVE deze keer, in het Westpac Stadium. Ongelooflijke ervaring! Het was zo goed als uitverkocht: 36000 man (of 3x groter dan het sportpaleis). De avond begon met het zingen van de volksliederen (iedereen stond recht en zong aardig mee), de haka en vuurwerk (op het ronde dak stond vuurwerk dat afging op de laatste kreet van de haka). En dan begon de match. Soms was het echt muisstil, tot ze scoorden, dan veerde iedereen recht en was het ambiance tot en met. ZALIG! NZ kon winnen met 33-6. Dag Austrlië :D
zondag 20 september 2009
zaterdag 5 september 2009
gezocht: echte chocolademousse
Of je het gelooft of niet, de week is alweer voorbij. Gaëtan genoot nog van een beetje vakantie terwijl ik 4 volle dagen ging werken.
Donderdagavond leerden Nahum en zijn vrouw ons een nieuw en heerlijk Indisch restaurant kennen. Voor het eerst proefden we ook de voorgerechten. Zeker voor herhaling vatbaar! Mmmmmmmm! Het was een "zakendiner" op kosten van de firma :-) Dank je wel!
Vrijdag waren de rollen omgekeerd: Gaëtan kon nog een dagje bij project X gaan werken, ik was een dagje thuis. Ik genoot van mijn dagje vrijaf. Ik kocht een daytripper (waarmee je de hele dag onbeperkt de bus mag nemen) en trok er de hele dag op uit. Ik startte de dag met een wandeling door het park naar 't stad. Het valt echt op: de lente is begonnen! (of toch bijna) Ik ging wat winkelen, ging lunchen, ging naar de surfers kijken, ging nog wat winkelen, ging een ijsje eten, kocht Belgische zeevruchten en Ferrero Rochers, ging zwemmen (40 lengtes van 33.5m in minder dan 45min, moe maar voldaan!) en ging naar huis. Ondertussen was Gaëtan al thuis (oeps, hehe) en was het eten zelfs al bijna klaar. Leuke dag! Op weg naar huis maakte ik wel de schrik van mijn leven mee! Ik was getuige van een ongeval. Een taxi kwam het voetpad opgevlogen (net naast mij), ramde een lantaarnpaal die zijn achterruit aan diggelen sloeg (ik voelde het glas tegen mijn handen springen) en kruiste Courtney Place om aan de andere kant van de straat tot stilstand te komen. Reden? Onbekend. Gelukkig waren er geen auto's, bussen of voetgangers bij het spectaculaire ongeval betrokken.
Zaterdag gingen we lunchen met tante Christine, nonkel Peter en Briar. We aten een heerlijke croque monsieur in La Cloche, het Franse restaurant waar nonkel Peter nog gewerkt heeft. Met als dessert chocolademousse. Hij was niet slecht, maar de zoektocht naar echte, lekkere chocolademousse blijft verder duren. Deze week vond ik in de supermarkt chocolademousse met Belgische chocolade maar helaas... ook dat voldeed niet volledig aan de verwachtingen. Het was eerder chocoladepudding. Misschien moet ik toch maar een mixer kopen zodat ik zelf chocolademousse kan maken :D Na de lunch gingen tante Christine, Briar, Gaëtan, Ted en ikzelf wandelen in Wainuiomata. Een uurtje in het zonnetje door het bos en langs een rivier. Het was de moeite! Vandaag hebben we ook tickets gekocht voor de rugbymatch van de All Blacks (met de gekende HAKA-dans voor de match) op 19/09 in het westpac stadion in Wellington: NZ-Australië. het immense stadion was al bijna uitverkocht. Dat wordt ambiance denk ik. Hopelijk kan NZ winnen! We houden jullie op de hoogte.
Tot slot ook nog wat nieuwe foto's:
Foto's van onze snowboardavonturen. Herken je een cinema op één van de foto's? Inderdaad, uit de goede oude tijd...
Verder ook foto's van de lente in het vernieuwde Central Park, het park waar we bijna dagelijks door wandelen. Voor onze ouders: herken je het nog? :p
En tenslotte ook nog wat foto's van Lyall Bay en de wandeling van vandaag met tante Christine, Briar en Ted.
http://picasaweb.google.be/liesbeth.de.punt/Blog2#
Donderdagavond leerden Nahum en zijn vrouw ons een nieuw en heerlijk Indisch restaurant kennen. Voor het eerst proefden we ook de voorgerechten. Zeker voor herhaling vatbaar! Mmmmmmmm! Het was een "zakendiner" op kosten van de firma :-) Dank je wel!
Vrijdag waren de rollen omgekeerd: Gaëtan kon nog een dagje bij project X gaan werken, ik was een dagje thuis. Ik genoot van mijn dagje vrijaf. Ik kocht een daytripper (waarmee je de hele dag onbeperkt de bus mag nemen) en trok er de hele dag op uit. Ik startte de dag met een wandeling door het park naar 't stad. Het valt echt op: de lente is begonnen! (of toch bijna) Ik ging wat winkelen, ging lunchen, ging naar de surfers kijken, ging nog wat winkelen, ging een ijsje eten, kocht Belgische zeevruchten en Ferrero Rochers, ging zwemmen (40 lengtes van 33.5m in minder dan 45min, moe maar voldaan!) en ging naar huis. Ondertussen was Gaëtan al thuis (oeps, hehe) en was het eten zelfs al bijna klaar. Leuke dag! Op weg naar huis maakte ik wel de schrik van mijn leven mee! Ik was getuige van een ongeval. Een taxi kwam het voetpad opgevlogen (net naast mij), ramde een lantaarnpaal die zijn achterruit aan diggelen sloeg (ik voelde het glas tegen mijn handen springen) en kruiste Courtney Place om aan de andere kant van de straat tot stilstand te komen. Reden? Onbekend. Gelukkig waren er geen auto's, bussen of voetgangers bij het spectaculaire ongeval betrokken.
Zaterdag gingen we lunchen met tante Christine, nonkel Peter en Briar. We aten een heerlijke croque monsieur in La Cloche, het Franse restaurant waar nonkel Peter nog gewerkt heeft. Met als dessert chocolademousse. Hij was niet slecht, maar de zoektocht naar echte, lekkere chocolademousse blijft verder duren. Deze week vond ik in de supermarkt chocolademousse met Belgische chocolade maar helaas... ook dat voldeed niet volledig aan de verwachtingen. Het was eerder chocoladepudding. Misschien moet ik toch maar een mixer kopen zodat ik zelf chocolademousse kan maken :D Na de lunch gingen tante Christine, Briar, Gaëtan, Ted en ikzelf wandelen in Wainuiomata. Een uurtje in het zonnetje door het bos en langs een rivier. Het was de moeite! Vandaag hebben we ook tickets gekocht voor de rugbymatch van de All Blacks (met de gekende HAKA-dans voor de match) op 19/09 in het westpac stadion in Wellington: NZ-Australië. het immense stadion was al bijna uitverkocht. Dat wordt ambiance denk ik. Hopelijk kan NZ winnen! We houden jullie op de hoogte.
Tot slot ook nog wat nieuwe foto's:
Foto's van onze snowboardavonturen. Herken je een cinema op één van de foto's? Inderdaad, uit de goede oude tijd...
Verder ook foto's van de lente in het vernieuwde Central Park, het park waar we bijna dagelijks door wandelen. Voor onze ouders: herken je het nog? :p
En tenslotte ook nog wat foto's van Lyall Bay en de wandeling van vandaag met tante Christine, Briar en Ted.
http://picasaweb.google.be/liesbeth.de.punt/Blog2#
dinsdag 1 september 2009
Snowboardavontuur
Vrijdag waren we allebei een dagje thuis. Op het gemakske opgestaan, gegeten, genikst,... Tot half 5 want dan kwam onze taxi ons ophalen om (alweer) op weekend te vertrekken. Bestemming: National Park. De rit begon niet zo vlot: file. Onderweg stopten we nog even om Rachel thuis op te pikken, om wat inkopen te doen, om te eten, om te tanken en om de banden op te pompen. Het autootje was precies geen 4 personen, 4 valiezen en 2 snowboarden gewoon :p Plots ontdekten we iets dat we vergeten waren: het weer checken. Wat als de weg afgesloten is? Hoe een praatje tijdens het tanken toch even voor paniek kan zorgen. Moesten we een plan B voorzien? Gelukkig hadden we het geluk aan onze zijde en bereikten we vlot onze bestemming. Hoewel het dorpje slechts 2 straten groot was, moesten we toch even zoeken naar onze jeugdherberg, we waren er immers al voorbijgereden :D Aangezien het al behoorlijk laat was, kropen we meteen onder de wol. De wekker liep zaterdag immers al om 8u af.
Na een stevig ontbijt, waren we klaar voor alweer een nieuw avontuur: snowboarden, iets nieuws voor allebei. We misten nog het een en het ander voor we wel degelijk van start konden gaan: een board, botten en een skibroek. Gelukkig kan je hier alles huren want een skibroek behoorde niet tot onze standaard reisbagage. We waren er helemaal klaar voor, nu alleen nog de sneeuw vinden. Want dat was wel het gekke, we hadden nog geen plekje sneeuw bespeurd. Gelukkig waren we zeker dat de pistes open waren, anders zou je er nog aan getwijfeld kunnen hebben. Zelfs toen we geparkeerd hadden, hadden we nog geen skisneeuw gezien. Wel al hier en daar een wit vlekje tussen enkele rotsen maar ja, wat ben je daar nu mee?
We volgden de mensenstroom en aan het einde van de asfaltweg begon plots de sneeuw. Gek was dat! Wat een drukte! We begaven ons naar de beginnerspiste waar Raja ons de eerste kneepjes van het vak leerde. Met vallen (veeeeel vallen) en opstaan (en dus ook veeeeeel opstaan) begon het steeds beter en beter te gaan. Ondertussen kregen we ook een totaalbeeld van het landschap te zien: de wolken verdwenen en de zon scheen aardig! Prachtig was het! Een ondergesneeuwde vulkaan (Mount Ruapehu), het heeft wel iets! In plaats van dennenbomen langs de piste was het dus vulkanisch gesteente. Na de middag waagden we ons aan deel 2 van de beginnerspiste. Leuk leuk!! Veel volk aan die ene lift op de piste. Goedkope en sportieve oplossing: terug naar boven wandelen. Hoewel het niet te onderschatten was, ging het vlugger dan de lift denk ik. We slaagden er al in om zonder vallen beneden te geraken. Detail: hoe vlotter je naar beneden gaat, hoe sneller je terug naar boven moet wandelen... Tijd voor een pauze dus :D Die pauze werd uiteindelijk het einde van vandaag. Raja voelde hem immers niet zo goed en bovendien waren wij 3 ook best wel moe. Een dutje, een warme chocomelk en een warme douche later, vertrokken we naar een nabijgelegen dorpje voor een dinner en een cinemake. Zo een cinema hadden we geen van de 4 ooit al gezien: oude, leren zeteltjes, een muffe geur, een goedkoop toegangsticket en slechts 1 film per avond. Vandaag was het "the proposal". Voorspelbaar maar niet slecht :-) Moe maar voldaan kropen we op tijd in ons bed. Wekker stond morgen op 7u...
Vandaag (zondag) kochten we wel een skipas. Helaas was het weer heel wat minder mooi! Veel mist en dus beperkte zichtbaarheid. Het positieve eraan: weinig volk aan de lift. De eerste afdaling was vreselijk! Overal ijs en pijnlijke valpartijen! Ik leek weer van 0 af aan te moeten beginnen. Gelukkig was dit dag 2. Als dit mijn eerste kennismaking met snowboarden geweest was, denk ik niet dat ik het zo leuk gevonden zou hebben dan dat ik het nu vind. Naarmate er meer volk kwam, werd de piste ook wel beter. Al gauw ging het opnieuw vlotter en vlotter. Helaas werd het weer vandaag niet beter maar slechter. Rond de middag waren we alle 4 doornat (door de regen en het vallen) dat we het voor bekeken hielden. Wat wel een leuke geste was: we kregen het verschil tussen een dagpas en een halve dagpas voor de skiliften terugbetaald. Bovendien kreeg ik ook nog korting op mijn skibroek omdat deze niet waterdicht bleek te zijn. Niet zo handig voor een beginneling als ik die veel op haar gat in de sneeuw zit.
Na een droge klerenwissel en een lunch, vertrokken we terug huiswaarts. De terugrit ging heel wat vlotter waardoor we 4 uur later al in Brooklyn waren. We besloten unaniem dat dit voor herhaling vatbaar is!
Na een slechte nachtrust (met dank aan de storm), ging om 7u mijn telefoon: tijd voor een nieuwe werkweek. Helaas had ik het gevoel dat het bijna bedtijd was in plaats van tijd om op te staan. Met veel moeite kwam ik mijn lange werkdag door. En dat terwijl Gaëtan rustig nog wat verlof heeft. 't Leven is soms niet eerlijk he :D Het leuke eraan is wel dat ik nu 's avonds eens rustig mijn voetjes onder tafel kan schuiven :-)
Na een stevig ontbijt, waren we klaar voor alweer een nieuw avontuur: snowboarden, iets nieuws voor allebei. We misten nog het een en het ander voor we wel degelijk van start konden gaan: een board, botten en een skibroek. Gelukkig kan je hier alles huren want een skibroek behoorde niet tot onze standaard reisbagage. We waren er helemaal klaar voor, nu alleen nog de sneeuw vinden. Want dat was wel het gekke, we hadden nog geen plekje sneeuw bespeurd. Gelukkig waren we zeker dat de pistes open waren, anders zou je er nog aan getwijfeld kunnen hebben. Zelfs toen we geparkeerd hadden, hadden we nog geen skisneeuw gezien. Wel al hier en daar een wit vlekje tussen enkele rotsen maar ja, wat ben je daar nu mee?
We volgden de mensenstroom en aan het einde van de asfaltweg begon plots de sneeuw. Gek was dat! Wat een drukte! We begaven ons naar de beginnerspiste waar Raja ons de eerste kneepjes van het vak leerde. Met vallen (veeeeel vallen) en opstaan (en dus ook veeeeeel opstaan) begon het steeds beter en beter te gaan. Ondertussen kregen we ook een totaalbeeld van het landschap te zien: de wolken verdwenen en de zon scheen aardig! Prachtig was het! Een ondergesneeuwde vulkaan (Mount Ruapehu), het heeft wel iets! In plaats van dennenbomen langs de piste was het dus vulkanisch gesteente. Na de middag waagden we ons aan deel 2 van de beginnerspiste. Leuk leuk!! Veel volk aan die ene lift op de piste. Goedkope en sportieve oplossing: terug naar boven wandelen. Hoewel het niet te onderschatten was, ging het vlugger dan de lift denk ik. We slaagden er al in om zonder vallen beneden te geraken. Detail: hoe vlotter je naar beneden gaat, hoe sneller je terug naar boven moet wandelen... Tijd voor een pauze dus :D Die pauze werd uiteindelijk het einde van vandaag. Raja voelde hem immers niet zo goed en bovendien waren wij 3 ook best wel moe. Een dutje, een warme chocomelk en een warme douche later, vertrokken we naar een nabijgelegen dorpje voor een dinner en een cinemake. Zo een cinema hadden we geen van de 4 ooit al gezien: oude, leren zeteltjes, een muffe geur, een goedkoop toegangsticket en slechts 1 film per avond. Vandaag was het "the proposal". Voorspelbaar maar niet slecht :-) Moe maar voldaan kropen we op tijd in ons bed. Wekker stond morgen op 7u...
Vandaag (zondag) kochten we wel een skipas. Helaas was het weer heel wat minder mooi! Veel mist en dus beperkte zichtbaarheid. Het positieve eraan: weinig volk aan de lift. De eerste afdaling was vreselijk! Overal ijs en pijnlijke valpartijen! Ik leek weer van 0 af aan te moeten beginnen. Gelukkig was dit dag 2. Als dit mijn eerste kennismaking met snowboarden geweest was, denk ik niet dat ik het zo leuk gevonden zou hebben dan dat ik het nu vind. Naarmate er meer volk kwam, werd de piste ook wel beter. Al gauw ging het opnieuw vlotter en vlotter. Helaas werd het weer vandaag niet beter maar slechter. Rond de middag waren we alle 4 doornat (door de regen en het vallen) dat we het voor bekeken hielden. Wat wel een leuke geste was: we kregen het verschil tussen een dagpas en een halve dagpas voor de skiliften terugbetaald. Bovendien kreeg ik ook nog korting op mijn skibroek omdat deze niet waterdicht bleek te zijn. Niet zo handig voor een beginneling als ik die veel op haar gat in de sneeuw zit.
Na een droge klerenwissel en een lunch, vertrokken we terug huiswaarts. De terugrit ging heel wat vlotter waardoor we 4 uur later al in Brooklyn waren. We besloten unaniem dat dit voor herhaling vatbaar is!
Na een slechte nachtrust (met dank aan de storm), ging om 7u mijn telefoon: tijd voor een nieuwe werkweek. Helaas had ik het gevoel dat het bijna bedtijd was in plaats van tijd om op te staan. Met veel moeite kwam ik mijn lange werkdag door. En dat terwijl Gaëtan rustig nog wat verlof heeft. 't Leven is soms niet eerlijk he :D Het leuke eraan is wel dat ik nu 's avonds eens rustig mijn voetjes onder tafel kan schuiven :-)
Abonneren op:
Posts (Atom)