Blijkbaar was het al veeeeeel te lang geleden dat we nog eens foto's postten. Dus dan brengen we daar nu verandering in he :-)
Deze zijn van vorig weekend toen we naar Napier geweest zijn. Ik ben ze vergeten goed zetten, dus ofwel draai je ze zelf op hun juiste kant, ofwel kantel je je hoofd even :p
http://picasaweb.google.be/liesbeth.de.punt/WeekendjeNapier
En deze zijn van de rondrit door het zuid- en noord-eiland met onze ouders, eind maart-begin april, seizoen: herfst. Ik maakte een selectie uit een veel te korte drie weken. Hier heb ik ze wel al gedraaid. Je kan dus je hoofd gewoon recht houden :p
http://picasaweb.google.be/liesbeth.de.punt/Blog
enjoy :-)
woensdag 26 augustus 2009
weekendje weg
Vrijdag reden we tot in Masterton, zochten een slaapplaats en gingen Indisch eten, mmmmm (wat was dat lang geleden). Zaterdag gingen we ontbijten in een gezellig bakerijtje. Groot was de verbazing dat de bakker niet eens koffiekoeken had! En dat was toch ons plan. Dan maar naar de iets minder gezellige supermarkt he. Volgend plan: Castlepoint. Van een idylische plek gesproken! Het was gewoon ZALIG!! Aan onze rechterkant een “bergje” dat start vanop het strand en dat uitzicht geeft over alle kanten van de oceaan. De terugwandeling was door het gras, de duinen en het bos. Aan onze linkerkant een vuurtoren. Na twee uur genoten te hebben van dit moois, zetten we de tocht verder richting Napier. Ook die tocht was best de moeite waard! Onderweg kwamen we de plaats met de langste naam ter wereld tegen (beweren ze toch):Taumatawhakatangihangakoauauotamateapokaiwhenuakitanatahu.
Zaterdagavond sliepen we in de jeugdherberg in Napier met zicht op zee. Bij gebrek aan veel keuze werd het avondmaal Turks. Later op de avond was het nog eens rugbytijd. Dit was ook alweer even geleden aangezien de vorige matchen in Zuid-Afrika gespeeld werden en deze door het tijdsverschil in NZ uitgezonden werden om 3u 's nachts. En zo zot zijn we nog niet :-) Nu was het om 22u plaatselijke tijd aangezien ze in Australië speelden. De match trok wel op niet veel maar bon ja, gelukkig konden ze nog heel nipt winnen met 19-18. Een match met 10 strafschoppen?! Jammer dat we de regels niet genoeg kenden om over de capaciteiten van de scheidsrechter te oordelen :p
Zondagmorgen begonnen we onze dag met een ontbijt op het kiezelstrand. Heerlijk toch?! In een hoop steentjes vond ik een GSM die nog op stond. Goed als we zijn, belden we enkele vriendinnen op en wat bleek, die logeerden in dezelfde jeugdherberg als wij. Vervolg van de dag: gaan winkelen naar de supermarkt, een vaste waarde als we op weekend gaan. Altijd handig om een voorraadje in te slaan als je een auto ter beschikking hebt :D Nadien zijn we naar het Nationaal Aquarium van NZ geweest. Best de moeite! We waren er net als het voedingstijd was. Een duiker zat dan in het grote aquarium, voederde de vissen en de haaien en voerde daarbij nog een grappig stukje “toneel” op. We zagen er ook onze eerste kiwi in het echt. De vogel wel te verstaan :p Wat wij verstaan onder een kiwi noemen ze hier kiwifruit. De kiwivogel dus... Inderdaad daarvoor moet je naar een aquarium gaan om een vogel te zien :D Maar ik moet zeggen, het was de moeite! Wat een grappig beest! Zijn lichaamsverhoudingen kloppen niet echt waardoor hij heel grappig loopt.
Na dit avontuur verder naar Cape Kidnappers, een plek uit de kiwiboek die helaas wel wat tegenviel. Je moest er een wandeling van 5 uur retour voor maken over het strand en daarbij dus rekening houden met de getijden. Anders zat je ingesloten. Next....!
Een volgende kiwiboektrekpleister was Te Mata Peak, een heuvel van 400m boven de zeespiegel. Door het heldere weer had je er een magnifiek uitzicht! Alleen de sneeuwtoppen zaten in de wolken. Van hieruit startte de terugreis naar Brooklyn. Van een geslaagd weekend gesproken!
De route: http://tr.im/x8cs
De wekker op maandagmorgen gaf aan dat de nieuwe werkweek gestart was met op het programma alweer een nieuw kinderdagverblijf :-) Ze zijn blijkbaar onuitputtelijk :D Dinsdag, woensdag en donderdag nog eens naar Kilbernie, wat was dit lang geleden! Van 11-3u. Relax :-) Mijn verbazing was groot als de kinderen me enthousiast onthaalden én zelfs nog mijn naam wisten! (en dus niet een of andere vorm van Elisabeth zoals de meesten er hier van maken) Ik was nog niet binnen of er vroeg al een kleuter om haar te helpen met haar jas. Alsof ik er nooit weg geweest was. En dat net in het kinderdagverblijf dat onderaan mijn favorietenlijstje stond :$ Ik moet zeggen, stond, want sinds de laatste keer merkte ik toch enkele positieve verschillen op. Waar ik vrijdag ga werken is nog een raadsel. We'll see. Wat wel al vaststaat is dat we om 17u vertrekken voor een weekendje snowboarden met Raja en Rachel. Benieuwd wat dat gaat geven (het snowboarden dan :p) Wordt ongetwijfeld en hopelijk positief vervolgd.....
Zaterdagavond sliepen we in de jeugdherberg in Napier met zicht op zee. Bij gebrek aan veel keuze werd het avondmaal Turks. Later op de avond was het nog eens rugbytijd. Dit was ook alweer even geleden aangezien de vorige matchen in Zuid-Afrika gespeeld werden en deze door het tijdsverschil in NZ uitgezonden werden om 3u 's nachts. En zo zot zijn we nog niet :-) Nu was het om 22u plaatselijke tijd aangezien ze in Australië speelden. De match trok wel op niet veel maar bon ja, gelukkig konden ze nog heel nipt winnen met 19-18. Een match met 10 strafschoppen?! Jammer dat we de regels niet genoeg kenden om over de capaciteiten van de scheidsrechter te oordelen :p
Zondagmorgen begonnen we onze dag met een ontbijt op het kiezelstrand. Heerlijk toch?! In een hoop steentjes vond ik een GSM die nog op stond. Goed als we zijn, belden we enkele vriendinnen op en wat bleek, die logeerden in dezelfde jeugdherberg als wij. Vervolg van de dag: gaan winkelen naar de supermarkt, een vaste waarde als we op weekend gaan. Altijd handig om een voorraadje in te slaan als je een auto ter beschikking hebt :D Nadien zijn we naar het Nationaal Aquarium van NZ geweest. Best de moeite! We waren er net als het voedingstijd was. Een duiker zat dan in het grote aquarium, voederde de vissen en de haaien en voerde daarbij nog een grappig stukje “toneel” op. We zagen er ook onze eerste kiwi in het echt. De vogel wel te verstaan :p Wat wij verstaan onder een kiwi noemen ze hier kiwifruit. De kiwivogel dus... Inderdaad daarvoor moet je naar een aquarium gaan om een vogel te zien :D Maar ik moet zeggen, het was de moeite! Wat een grappig beest! Zijn lichaamsverhoudingen kloppen niet echt waardoor hij heel grappig loopt.
Na dit avontuur verder naar Cape Kidnappers, een plek uit de kiwiboek die helaas wel wat tegenviel. Je moest er een wandeling van 5 uur retour voor maken over het strand en daarbij dus rekening houden met de getijden. Anders zat je ingesloten. Next....!
Een volgende kiwiboektrekpleister was Te Mata Peak, een heuvel van 400m boven de zeespiegel. Door het heldere weer had je er een magnifiek uitzicht! Alleen de sneeuwtoppen zaten in de wolken. Van hieruit startte de terugreis naar Brooklyn. Van een geslaagd weekend gesproken!
De route: http://tr.im/x8cs
De wekker op maandagmorgen gaf aan dat de nieuwe werkweek gestart was met op het programma alweer een nieuw kinderdagverblijf :-) Ze zijn blijkbaar onuitputtelijk :D Dinsdag, woensdag en donderdag nog eens naar Kilbernie, wat was dit lang geleden! Van 11-3u. Relax :-) Mijn verbazing was groot als de kinderen me enthousiast onthaalden én zelfs nog mijn naam wisten! (en dus niet een of andere vorm van Elisabeth zoals de meesten er hier van maken) Ik was nog niet binnen of er vroeg al een kleuter om haar te helpen met haar jas. Alsof ik er nooit weg geweest was. En dat net in het kinderdagverblijf dat onderaan mijn favorietenlijstje stond :$ Ik moet zeggen, stond, want sinds de laatste keer merkte ik toch enkele positieve verschillen op. Waar ik vrijdag ga werken is nog een raadsel. We'll see. Wat wel al vaststaat is dat we om 17u vertrekken voor een weekendje snowboarden met Raja en Rachel. Benieuwd wat dat gaat geven (het snowboarden dan :p) Wordt ongetwijfeld en hopelijk positief vervolgd.....
Gaëtan zijn metamorfose
Ik sta alweer een beetje achter met mijn verslaggeving. Reden, nog niet zoveel tijd gehad :p Mijn dagje verlof bleek eerder een uitzondering te zijn want sindsdien heb ik alweer elke dag werk gehad. Op die twee weken is er behoorlijk wat gebeurd eigenlijk.
Om te beginnen had Gaëtan woensdagavond (12/08) plots genoeg van zijn dreads. Hij wou ze er uit en wel nu meteen. Hij hoopte die er gewoon uit te krijgen door voldoende te wassen. Een halve bus shampoo later ontdekten we dat we beter van strategie veranderden: de schaar. Eerst knipte ik halve dreads weg maar al gauw werden het hele dreads. Veel efficiënter! Een heeeeeeeele tijd later had ik mijn eerste kapsel geknipt en eerlijk gezegd, het zag er deftig uit. Hij is nadien niet meer naar de kapper geweest om het te laten bij knippen, dat wil toch iets zeggen niet waar? :p Zijn collega's schrokken wel de dag nadien. Van een metamorfose gesproken.
De dag nadien werkte ik alweer in een nieuw kinderdagverblijf. Best wel een leuk! Vrijdag nog een dagje werken op mijn vaste stek en de week was alweer voorbij. Het weekend was grijs en grauw. Zaterdag genoten we dan ook van een dagje niets doen. Zondag koos Gaëtan voor hetzelfde maar daar had ik geen zin in. Ik trok er dan maar alleen op uit en deed het vervolg van de City to sea wandeling. Deze keer in de richting van de sea. Na 2u wandelen ben ik dan ook aan de sea geraakt. Al heb ik wel een stuk langs de weg gewandeld ipv langs het wandelpad. Het was een prachtige wandeling! Heel verrassend! Dagelijks wandel ik de aanwijzingsbordjes voorbij zonder te weten dat er zo een mooie wandeling achter de hoek schuilt. Gelukkig rijden er hier op zondag ook meer dan voldoende bussen waardoor de terugkeer iets gemakkelijker was.
Zondagmiddag kreeg ik telefoon om maandag te gaan werken. Stel je voor, zelfs in het weekend zijn die mensen ter beschikking. Maandag I kids, dinsdag Brooklyn (lekker dicht bij huis), woensdag Brooklyn, donderdag Kids Environment en vrijdag Kids World in de fitness. En de week zat er alweer op.
Donderdag wist ik dat ik vrijdag maar een halve dag moest gaan werken. Bovendien is Gaëtan sinds woensdag tijdelijk thuis aangezien zijn project afgewerkt is en het volgende nog niet opgestart wordt. Hij geniet dus van een beetje verlof :-) Dit én het mooie weer wakkerden het idee aan om op weekend te gaan. We namen de kaart en de kiwiboek erbij (101 must do's for kiwi's) en stipelden een route uit. Even zag het er naar uit dat we gingen moeten thuisblijven wegens gebrek aan auto maar gelukkig is er hier meer dan één autoverhuurder in de buurt :-)
Om te beginnen had Gaëtan woensdagavond (12/08) plots genoeg van zijn dreads. Hij wou ze er uit en wel nu meteen. Hij hoopte die er gewoon uit te krijgen door voldoende te wassen. Een halve bus shampoo later ontdekten we dat we beter van strategie veranderden: de schaar. Eerst knipte ik halve dreads weg maar al gauw werden het hele dreads. Veel efficiënter! Een heeeeeeeele tijd later had ik mijn eerste kapsel geknipt en eerlijk gezegd, het zag er deftig uit. Hij is nadien niet meer naar de kapper geweest om het te laten bij knippen, dat wil toch iets zeggen niet waar? :p Zijn collega's schrokken wel de dag nadien. Van een metamorfose gesproken.
De dag nadien werkte ik alweer in een nieuw kinderdagverblijf. Best wel een leuk! Vrijdag nog een dagje werken op mijn vaste stek en de week was alweer voorbij. Het weekend was grijs en grauw. Zaterdag genoten we dan ook van een dagje niets doen. Zondag koos Gaëtan voor hetzelfde maar daar had ik geen zin in. Ik trok er dan maar alleen op uit en deed het vervolg van de City to sea wandeling. Deze keer in de richting van de sea. Na 2u wandelen ben ik dan ook aan de sea geraakt. Al heb ik wel een stuk langs de weg gewandeld ipv langs het wandelpad. Het was een prachtige wandeling! Heel verrassend! Dagelijks wandel ik de aanwijzingsbordjes voorbij zonder te weten dat er zo een mooie wandeling achter de hoek schuilt. Gelukkig rijden er hier op zondag ook meer dan voldoende bussen waardoor de terugkeer iets gemakkelijker was.
Zondagmiddag kreeg ik telefoon om maandag te gaan werken. Stel je voor, zelfs in het weekend zijn die mensen ter beschikking. Maandag I kids, dinsdag Brooklyn (lekker dicht bij huis), woensdag Brooklyn, donderdag Kids Environment en vrijdag Kids World in de fitness. En de week zat er alweer op.
Donderdag wist ik dat ik vrijdag maar een halve dag moest gaan werken. Bovendien is Gaëtan sinds woensdag tijdelijk thuis aangezien zijn project afgewerkt is en het volgende nog niet opgestart wordt. Hij geniet dus van een beetje verlof :-) Dit én het mooie weer wakkerden het idee aan om op weekend te gaan. We namen de kaart en de kiwiboek erbij (101 must do's for kiwi's) en stipelden een route uit. Even zag het er naar uit dat we gingen moeten thuisblijven wegens gebrek aan auto maar gelukkig is er hier meer dan één autoverhuurder in de buurt :-)
woensdag 12 augustus 2009
Genieten met de grote G
De weken gaan hier echt open en weer dicht in een veeeeeeeeel te snel tempo! Genieten van elk moment is dus de boodschap! En met het lenteweer dat blijft duren is dat zeker geen probleem! Alweer 5 dagen gaan werken deze week (alleja, 2 halve maar kom :p) met alweer een nieuw centrum deze week: op het 5e verdiep van een kantoorgebouw deze keer. Het penthouse was omgevormd tot kinderdagverblijf, met een tuintje met gras en bloemen en alles er op en eraan. Grappig toch?! Buiten spelen was gelijk aan genieten van het zonnetje met een mooi uitzicht over de stad en het water. Zalig toch?
Ook Gaëtan is nog steeds aan het werk. Misschien vraag je je af, "nog steeds?" Wel ja, er was sprake van dat project X geen werk meer ging hebben voor hem maar blijkbaar kan hij elke week wel nog een weekje langer blijven. Nou ja, nieuw werk vinden is voor een informaticus in Wellington kinderspel denk ik hoor. En een beetje verlof voor hem is misschien een ideaal moment om er nog wat op uit te trekken. Ik kan namelijk gewoon zeggen dat ik niet beschikbaar ben en dan ben ik ook thuis. Handig toch? We zien wel wat de toekomst brengt want Nieuw-Zeelanders zijn geen planners. Carpe diem. Dus dan passen wij ons daar wel aan aan he.
Na een werkweek is het tijd voor een ontspannend weekend. Zaterdag hebben we samen wat opgeruimd en gekuist, moet ook gebeuren he. In de namiddag zijn we dan gaan wandelen. Het was immers veel te mooi weer om binnen te blijven zitten. We zijn onze neus gevolgd en hebben plekjes ontdekt waar we nog nooit eerder geweest waren en dat op slechts enkele minuten van ons appartementje vandaan :-) We deden een stuk van de city to sea wandeling in de richting van de city. Een ijsje maakte het zomerse gevoel compleet.
Zondag was het al vroeg dag (althans voor een weekenddag). Om 9u stonden we klaar om samen met nonkel Peter, tante Christine, Briar en Ted naar Greytown te gaan. Briar is zo een vrolijk kind! En veranderd dat ze weeral was! Leuk om er de hele rit naast te zitten. In Greytown aten we een heerlijke koffiekoek (was toch alweer een hele tijd geleden) en bezochten we de gezellige winkeltjes. Vandaar uit reden we verder in de richting van Masterton met hier en daar nog een stopje onderweg. In het park van Masterton aten we een lekkere lunch en maakten we een wandeling. We lieten Briar ook de babyschommel ontdekken. Helaas nam haar hongergevoel (=grumpy) de overhand :-) Op de terugweg stopten we nog aan de NZ Stonehenge. 5 NZD ingang om naar een paar betonnen blokken te gaan kijken vonden we wat teveel van het goede. We hebben het van ver gezien en dat volstond :-) Tijd voor de terugrit. Het werd immers stilaan tijd voor Briar haar badje en haar bedje. We genoten nog van een mooie zonsondergang en tante Christine en nonkel Peter hun versgemaakte lasagne. Mmmmmm! Een geslaagde dag!
Ondertussen is de volgende werkweek alweer half. Met gisteren voor de verandering een nieuw kinderdagverblijf, in Kandallah. Dan zijn we daar ook weer eens geweest he. En vandaag voor mij vandaag nog eens een dagje verlof. Dat is echt wel al even geleden. Maar ik ben het al snel terug gewoon hoor :-)
Ook Gaëtan is nog steeds aan het werk. Misschien vraag je je af, "nog steeds?" Wel ja, er was sprake van dat project X geen werk meer ging hebben voor hem maar blijkbaar kan hij elke week wel nog een weekje langer blijven. Nou ja, nieuw werk vinden is voor een informaticus in Wellington kinderspel denk ik hoor. En een beetje verlof voor hem is misschien een ideaal moment om er nog wat op uit te trekken. Ik kan namelijk gewoon zeggen dat ik niet beschikbaar ben en dan ben ik ook thuis. Handig toch? We zien wel wat de toekomst brengt want Nieuw-Zeelanders zijn geen planners. Carpe diem. Dus dan passen wij ons daar wel aan aan he.
Na een werkweek is het tijd voor een ontspannend weekend. Zaterdag hebben we samen wat opgeruimd en gekuist, moet ook gebeuren he. In de namiddag zijn we dan gaan wandelen. Het was immers veel te mooi weer om binnen te blijven zitten. We zijn onze neus gevolgd en hebben plekjes ontdekt waar we nog nooit eerder geweest waren en dat op slechts enkele minuten van ons appartementje vandaan :-) We deden een stuk van de city to sea wandeling in de richting van de city. Een ijsje maakte het zomerse gevoel compleet.
Zondag was het al vroeg dag (althans voor een weekenddag). Om 9u stonden we klaar om samen met nonkel Peter, tante Christine, Briar en Ted naar Greytown te gaan. Briar is zo een vrolijk kind! En veranderd dat ze weeral was! Leuk om er de hele rit naast te zitten. In Greytown aten we een heerlijke koffiekoek (was toch alweer een hele tijd geleden) en bezochten we de gezellige winkeltjes. Vandaar uit reden we verder in de richting van Masterton met hier en daar nog een stopje onderweg. In het park van Masterton aten we een lekkere lunch en maakten we een wandeling. We lieten Briar ook de babyschommel ontdekken. Helaas nam haar hongergevoel (=grumpy) de overhand :-) Op de terugweg stopten we nog aan de NZ Stonehenge. 5 NZD ingang om naar een paar betonnen blokken te gaan kijken vonden we wat teveel van het goede. We hebben het van ver gezien en dat volstond :-) Tijd voor de terugrit. Het werd immers stilaan tijd voor Briar haar badje en haar bedje. We genoten nog van een mooie zonsondergang en tante Christine en nonkel Peter hun versgemaakte lasagne. Mmmmmm! Een geslaagde dag!
Ondertussen is de volgende werkweek alweer half. Met gisteren voor de verandering een nieuw kinderdagverblijf, in Kandallah. Dan zijn we daar ook weer eens geweest he. En vandaag voor mij vandaag nog eens een dagje verlof. Dat is echt wel al even geleden. Maar ik ben het al snel terug gewoon hoor :-)
dinsdag 4 augustus 2009
spring is coming
Ik vraag me eigenlijk af of er veel mensen onze blog lezen. Als ik op de reacties moet afgaan, is het gene vetten :p Nou ja, het is voor ons later ook een leuke herinnering, dus ik zet door :p
De werkboekingen lopen vlot binnen! Leuk leuk! Enerzijds, hoe meer werk, hoe meer centjes (logisch :p) maar anderzijds ook, hoe meer boekingen op voorhand, hoe minder ik wakker gebeld word om 7u 's morgens. Want hoe je het draait of keert, een wekker is leuker dan een telefoon die MISSCHIEN gaat rinkelen...
Dinsdag was het helaas heel wat minder mooi weer: donker, grijs, koud en regen... Het is dus niet alleen in België dat het weer snel kan omslaan. Ook vandaag een halve dag werken voor de boeg: in de fitnessopvang. Gelukkig maar een halve dag want ik voel me niet tip top in orde. Ik had beter gezwegen dat ik goed gespaard blijf van winterse kwaaltjes en dat terwijl ik dagelijks bij kinderen met snotneuzen vertoef ;-) Vandaag ook een extra vlucht in Australië gaan boeken, nl van Sydney naar Brisbane. Zo kunnen we op 't gemakje Sydney bezoeken en hebben we nadien meer tijd om de overige 1700km af te leggen. Eigenlijk wel zotjes: 280 dollar, 120 euro... voor ons 2 samen! Ja voor die prijs kan je geen auto huren en daar ongeveer 1000 km mee rijden he! Bovendien ligt het mooiste stuk van Brisbane tot Cairns en missen we dus niet zo heel veel door van Sydney naar Brisbane het vliegtuig te nemen. Ik kijk er al naar uit!
Ook de rest van de week is al volboekt :D Woensdag opnieuw I kids, donderdag eigenlijk ook maar op een andere locatie en vrijdag opnieuw op het 2e verdiep :-) Ondertussen ook telefoon gekregen voor werk van Manpower. Wie heel diep nadenkt herinnert zich misschien nog dat ik daar in mei langs geweest ben. Sindsdien heb ik er niets meer van gehoord. Benieuwd wat ze in petto hebben. Ik heb ze nl nog niet te pakken gekregen na mijn voicemailbericht. Het werk lijkt hier van alle kanten te komen tegenwoordig. Maar erg vind ik dat niet hoor!
De werkboekingen lopen vlot binnen! Leuk leuk! Enerzijds, hoe meer werk, hoe meer centjes (logisch :p) maar anderzijds ook, hoe meer boekingen op voorhand, hoe minder ik wakker gebeld word om 7u 's morgens. Want hoe je het draait of keert, een wekker is leuker dan een telefoon die MISSCHIEN gaat rinkelen...
- Maandag alweer in een nieuw centrum, voor een halve dag. Was op plooien, speelgoed sorteren, knutseltafel opruimen,... Het is eens iets anders en ja, het hoort er ook bij zeker? Het grootste karwei vandaag was de restanten van het middagmaal opruimen. Spaghetti is immers niet de gemakkelijkste maaltijd voor jonge kinderen on zelf te eten. De spaghetti en de saus lagen echt overal... Bovendien is het ook niet zo simpel om dat op te vegen want dat plakt aan de grond!
- Dinsdag opnieuw bij "de buren" hier in Brooklyn gewerkt. 's Morgens gaat de telefoon maar ik heb nog rustig de tijd om verder wakker te worden en me klaar te maken. Het is immers maar enkele minuten stappen. Het was al geleden van mijn allereerste werkdag dat ik hier nog geweest was. Leuke dag met speciale aandacht voor de Maoritaal aangezien het Maori language week is. Ik blijf het toch iets boeiend vinden die vreemde taal. Wat een grappige klanken toch!
- Woensdag en donderdag opnieuw naar I Kids, ondertussen een vaste stek. Een dagje peuters en een dagje baby's.
- Vrijdag opnieuw een dag in het Maori kinderdagverblijf, deze keer bij de -2-jarigen. Een zeer rustige dag: met 2 op 5 kinderen letten kan je niet bepaald een zwaar karwei noemen :p
- Vrijdagavond: alleen thuis. Gaëtan ging na het werk even bij Paul op het werk langs. Die even duurde tot 1.30u. En het langsgaan bestond uit de zelfgebakken appelcake van Gaëtan eten, pokeren en allerlei dranken door elkaar proeven. Gevolg: beetje zatjes :-) Zijn thuiskomst was best grappig. Minder grappig (voor hem dan toch) was de dag nadien :D Hehe, geen medelijden :D
- Zaterdagavond: alleen thuis. Gaëtan gaat bij een paar kameraden een pintje drinken en wat pc-spelletjes spelen. Ik kijk op het gemak naar "Australia".
- Zondagmorgen: brunchen met tante Christine, nonkel Peter, Briar en Marion. Even verschieten hoe een kind op enkele weken kan groeien en veranderen! Echt grappig hoe ze geniet van deze wereld! We eten allebei met veel smaak onze French toast op. Nonkel Peter vraagt of we al plannen hebben voor vanavond. Neen... Voorstel: bierdegustatiemenu in Gusto. Restaurant gesloten, enkel uitnodiging voor 20 gasten. Hier zeggen we geen neen maar JA tegen :-) Het was een samenwerking tussen de Malthouse, een van de betere cafes in Wellington (met een heeeeeel ruim bierassortiment, waaronder verschillende Belgische) en Gusto.
- Zondagavond: een culinair hoogstandje! 8 (?!) gangen met tussendoor 6 verschillende bieren om te proeven (gelukkig wel niet altijd volledige :p). HEERLIJK!!!! Elke gang was om te beter! Naast ons aan tafel, aan de ene kant een ander koppel Belgen die hier nu 2 jaar wonen en een bevriend koppel (Engelstaligen, land van herkomst onbekend :p), aan de andere kant de baas van de Malthouse en zijn vrouw. Op het einde van de avond vraagt de eigenaar van de Malthouse wat we van de bieren vonden. Waarop de andere Belg antwoordt "Nice try" :D Wie kan er nu aan onze Belgische bieren tippen? :p Heel fijne, lekkere en gezellige avond!
Dinsdag was het helaas heel wat minder mooi weer: donker, grijs, koud en regen... Het is dus niet alleen in België dat het weer snel kan omslaan. Ook vandaag een halve dag werken voor de boeg: in de fitnessopvang. Gelukkig maar een halve dag want ik voel me niet tip top in orde. Ik had beter gezwegen dat ik goed gespaard blijf van winterse kwaaltjes en dat terwijl ik dagelijks bij kinderen met snotneuzen vertoef ;-) Vandaag ook een extra vlucht in Australië gaan boeken, nl van Sydney naar Brisbane. Zo kunnen we op 't gemakje Sydney bezoeken en hebben we nadien meer tijd om de overige 1700km af te leggen. Eigenlijk wel zotjes: 280 dollar, 120 euro... voor ons 2 samen! Ja voor die prijs kan je geen auto huren en daar ongeveer 1000 km mee rijden he! Bovendien ligt het mooiste stuk van Brisbane tot Cairns en missen we dus niet zo heel veel door van Sydney naar Brisbane het vliegtuig te nemen. Ik kijk er al naar uit!
Ook de rest van de week is al volboekt :D Woensdag opnieuw I kids, donderdag eigenlijk ook maar op een andere locatie en vrijdag opnieuw op het 2e verdiep :-) Ondertussen ook telefoon gekregen voor werk van Manpower. Wie heel diep nadenkt herinnert zich misschien nog dat ik daar in mei langs geweest ben. Sindsdien heb ik er niets meer van gehoord. Benieuwd wat ze in petto hebben. Ik heb ze nl nog niet te pakken gekregen na mijn voicemailbericht. Het werk lijkt hier van alle kanten te komen tegenwoordig. Maar erg vind ik dat niet hoor!
Abonneren op:
Posts (Atom)