Avonturen op het werk

Twee records in twee weken, niet slecht toch?! Deze keer niet in het zwemmen maar wel in het werken. Vorige week 4 dagen gaan werken en deze week zelfs 5!

Vorige week dinsdag en donderdag ben ik alweer naar Kilbernie geweest, ondertussen een vertrouwd kinderdagveblijf. Wat ik woensdag meemaakte is eigenlijk te gek voor woorden. Geen telefoon 's morgens vroeg, het ziet er naar uit dat het een dagje thuisblijven wordt. Toch besluit ik om samen met Gaëtan op te staan. Ik ben nog aan het wakker worden als mijn telefoon plots toch gaat. Een kinderdagverblijf heeft me onmiddellijk nodig... Zo dringend zelfs dat er een taxi mij komt oppikken?!! Binnen een kwartier zeggen ze... Ik zat nog in mijn pyjama... Gauw lunchpakket maken, me aankleden en ontbijten. Nog geen 10 minuten later gaat de bel, inderdaad, de taxi was er al. Ik neem nog gauw een paar scheppen cornflakes, steek mijn schoenen aan en grabbel mijn tas en jas mee. Man man, ik was onmiddellijk wakker! "Waar moet je naartoe?" Een logische vraag van een taxichauffeur maar ik wist er geen antwoord op... Ze gingen een bericht sturen maar dat was nog niet gebeurd. Een telefoontje later kon ik het adres toch ongeveer navertellen. De chauffeur wist hiermee gelukkig genoeg. Halfweg de rit krijgt de chauffeur inderdaad een bericht: breng de leerkracht naar.... Gratis en voor niks opgepikt worden aan je deur en aan het hekken van het kinderdagverblijf afgezet worden. Man man man, wat een ervaring was me dit weer! Maar het wordt nog grappiger. Op het moment dat ik toekom zijn er 4 leerkrachten, iemand in de keuken en 2 externe begeleiders die een sportactiviteit aan het geven zijn. 7 volwassenen voor nog geen 20 kinderen. En dat noemen ze hier dan een noodgeval. Wat een luxe! Het was echt een leuke plaats vandaag!

Vrijdagmorgen alweer telefoon. Een nieuwe plaats, een nieuw avontuur. Zo 's morgens vroeg, nog niet goed wakker is het soms toch niet alles om een engelse telefoon te beantwoorden hoor. Ik verstond het adres echt niet! Zelfs na enkele herhalingen kon ik er niets van maken. Ik waagde het er dan maar zo op. Ik wist welke bus ik moest nemen dus dat zal wel in orde komen. Ik zit als laatste op de bus en de buschauffeur had door dat ik nog nooit eerder in die suburb geweest was :p Hij vroeg waar ik moest zijn. Gelukkig kon hij van mijn "klanken" een bestaande straatnaam maken. Hij zette me af aan de dichtsbijzijnde straat en wees me de weg. Oef, ik zag al een wegwijzer staan naar een childcare centre. Dat was al iets. Ik sta voor nr 74 maar dat is helaas een gewoon huis... Lap. Een telefoontje later leek het probleem nog mee te vallen. Het was nr 47 :-) Ik was er dus voorbij gestapt maar doordat het naar achter lag en verstopt was achter een afsluiting, had ik niets gemerkt. Van zodra ik het hekken opende zwaaide er al iemand naar mij. Buiten op het infobord zag ik ook al mijn naam staan als de reliever voor vandaag. Oef, ik was er geraakt. Alweer een fijne dag die vooral bestond uit buiten spelen.

Zaterdagavond, rugbyavond. Deze keer kon NZ wel winnen, met 4 punten verschil. Eentje minder dan in de vorige wedstrijd waar Frankrijk met 5 punten verschil won. Wat dat precies betekent weten we niet zo goed :p Was er nu al een beker onderling of volgt die pas na een wedstrijd in Frankrijk later op het jaar? Never mind, het was een leuke, sfeervolle avond! Tegenstander van volgende week: Italië.

Maandagmorgen, je raadt het al: telefoon :p Deze keer in een preschool, dat hadden we nog niet gehad. Dit trekt al meer op een kleuterklas zoals ik een kleuterklas ken :-) "Helaas" mocht ik er niet de hele tijd blijven. Ik moest afwisselen met de toddlerroom er naast. Jammer want in de preschool viel er heel wat te observeren! Ik heb mijn ogen ruim de kost gegeven! Hehe, wat is het fijn om zoveel verschillende zaken te zien en te ontdekken EN er nog voor betaald worden ook :p I like it! :-) Ook dinsdag en woensdag mocht ik terug gaan. Vrijdag eigenlijk ook maar dan moest ik al ergens anders naartoe. Sorry, het leven is aan de rappe :p

Woensdagavond op bezoek geweest voor nonkel Peter zijn verjaardag. Briar die blijft maar groeien en veranderen, ongelooflijk! Met een lekkere maaltijd en een goeie film was het alweer een geslaagde avond! De avondwandeling naar huis (bergop!) was misschien iets minder leuk maar ja op de bus wachten duurde langer dan stappen. Bovendien was het veel te koud om stil te staan!

Donderdag en vrijdag terug naar mijn ondertussen vertrouwde plaats. Man man man, het waren 2 hectische dagen. Wat een "kiekenkot" was me dat :-) Ik heb het wat moeilijk met het gebrek aan structuur daar maar ja, ik ben hier maar een ongeschoolde leerkracht dus ik doe gewoon wat ze van mij vragen :-) Wat was ik blij als het vrijdag 5.30u was! Maar kom, ik kreeg toch een mooi compliment! Er is blijkbaar een financieel verschil tussen relievers van verschillende organisaties. Select Education (de organisatie waar ik voor werk) is voor het kinderdagverblijf blijkbaar iets duurder dan Kidicorp (een overkoepelende organisatie van verschillende kinderdagverblijven, waaronder dit, met een eigen relieverswerking). Maar blijkbaar bellen ze altijd naar Select Education om te vragen dat ik niet kan komen want ik ben echt wel een goeie :p hehe, bloos bloos. Alle, merci :-) Ze hebben het ook aan Select Education vermeld :p

Jullie vragen jullie misschien af hoe het ondertussen met Gaëtan gaat? :p Wel, vorige week donderdagavond kwam hij plots thuis met dreadlocks! En dit zonder iets te vertellen. Helaas was zijn verrassing wel een klein beetje mislukt :-) Ik was hem op het werk eens gaan ophalen en zijn collega wou me iets vertellen. Maar Gaëtan legde hem al snel het zwijgen op "sshhhtt she doesn't know it" Hoe ik ook aandrong, hij loste niets. Hhmm, verdacht. Op msn vertelde zijn mama me "tot vanavond, want ik moet jullie bellen, Gaëtan moest iets vertellen" Nog verdachter :D Toen hij die donderdagnamiddag ook 2x zijn telefoon niet opnam leken de puzzelstukjes in elkaar te vallen. Zou hij misschien bij de kapper zitten ipv op het werk? En inderdaad, ik had gelijk :-) Het is echt wel mooi hoor! En wie denkt dat dreadlocks vies zijn, mis hoor! Hij heeft er meer werk mee als met zijn gewoon haar :-)

Voor de rest gaat alles goed met hem (denk ik :D) Hij gaat zoals gewoonlijk elke dag werken en fiets al vlotter de berg op naar huis. Voor de rest weinig nieuws over hem :p Hehe, gelukkig beleef ik nog wat avonturen. De blog zou anders maar eentonig worden he :-)

Naast de plannen voor Australië zijn we ook nog eens aan het kijken voor een skiweekend/weekje en voor een verdere rondreis door het noord-eiland. Al zijn die laatste plannen voor de lente/zomer. Voorlopig sparen we een beetje zodat we eens het mooi weer is opnieuw op avontuur kunnen gaan. Nu is het ook wel mooi maar toch eerder fris tot koud en vroeg donker. Helaas ligt op het vlak van "het land verkennen" Wellington een beetje ongelegen. Het ligt helemaal onderaan het noord-eiland waardoor je al gauw heel wat kilometers moet afleggen om ergens te geraken waar we nog niet geweest zijn en ja, op een gewoon weekend is dat bijna niet mogelijk. En naar het zuid-eiland gaan voor een weekend is nog gekker omdat je dan moet varen of vliegen. Wat niet echt de moeite is voor een dagje of 2... Maar we klagen zeker niet! We hebben het hier meer dan naar onze zin! Helaas zitten we al halfweg...