het vervolg is er al!

wie had dat gedacht dat ik mijn "wordt vervolgd" zo snel zou kunnen updaten?!

Deze namiddag hebben we gedaan met lunchen als ik beslis om alvast zwarte schoenen te gaan kopen voor mijn "uniform". Dan zijn ze al ingelopen tegen dat ze me voor de eerste keer bellen. En bellen ze niet ja, een paar zwarte schoenen zijn nooit verloren e. Ik ben amper in de schoenwinkel als mijn gsm gaat. Onbekend nummer... Ik pak op: we hebben een job voor u voor deze namiddag... Euh, ok dan, deze namiddag. Wat zijn we dan nu? Het was 13.40u, nog geen zwarte schoenen en om 14.45u werd ik in het interimbureau verwacht voor de details. Detail: ik moest nog naar huis om mijn zwarte broek (ook een deel van het uniform). Normaal duurt dat een uur te voet heen en terug en dat had ik niet meer. Bon, schoenen gevonden die goed leken te zitten, bus genomen, kleren gewisseld en met nieuwe schoenen (botten) den berg deels terug afgelopen (bus was net weg). Helemaal bezweet kom ik daar toe, maar toch nog net op tijd (of misschien ook wel net niet maar bon) Ik mocht van hen een witte blouse lenen want ja, daar had ik zeker nog geen tijd voor gehad en aangezien dat niet tot mijn standaard reisoutfit behoort, heb ik dat hier dus niet e. Ze hadden er maar 1, dus gelukkig kon ik er in, al trok het niet op al te veel maar bon, hierbij was mijn uniform compleet.

Ik kreeg een papiertje en ik kon beschikken: doel de luchthaven. Op hun aanraden had ik een dagpas voor de bus gekocht. Ik had die op weg naar huis al gekocht, dan had ik die al en dan telde die rit daar ook al op mee. Ik toon die op de bus naar de luchthaven: sorry maar dat geldt hier niet op?! Alle dan, ik kon dus al bijna gaan werken voor mijn vervoerskosten alleen maar bon, we klagen niet! Op de luchthaven zocht ik de Koru Lounge en wachtte spannend af wat me te wachten stond. Het was een lounge vol heren in kostuum en dames in mantelpak, uitgedost met pc, palmtop,... Het was een dienst van air New Zealand als ik het goed gesnapt heb:p De mensen konden er een buffet nuttigen en ik moest gewoon met een karreke rondrijden en de tafels afruimen. Easy, saai, maar ik zeg het, klagen doen we niet! Ik heb mijn eerste (halve) dag gewerkt! :p (alle, mijn tweede, ik was al eens een avond bij nonkel Peter gaan helpen in het restaurant) En dan zeggen ze gisteren nog dat het niet gemakkelijk zal zijn iets te vinden, 'k zie 't :p Hop naar de volgende! Laat het werk maar komen!