eerste werkervaringen

Mijn avonturen op zoek naar werk hebben alweer een vervolg gekregen. Ik zet ze graag even op een rijtje.

Manpower

Zoals afgesproken ging ik op vrijdag 15 mei op gesprek. Eerst moest ik een heleboel papieren invullen, inclusief een testje begrijpend lezen over de veiligheidsvoorschriften. Daarna volgde een gesprek over mijn ervaringen als kleuterleidster. En tot slot een reeks videootjes over de betekenis van pictogrammen, de juiste werkhouding voor een pc,... Dit had totaal niets met de kinderopvang te maken maar bon, een aangepaste vorm komt misschien nog, het is tenslotte een nieuw project in Wellington. Als je geen minimumscore haalde moest je herbeginnen. Met trillende vingers klikte ik op "score": 100% Ik wist niet wat ik zag. Ik en Engels was vroeger nooit een goede combinatie. Zijn de tijden aan het veranderen? Blijkbaar was het al even geleden dat nog iemand alles juist had. En dat waren dan wellicht mensen met Engels als moedertaal :p Bon, uiteindelijk, 2 uur (?!) later, zat mijn afspraak er op. Ik moest nog enkele zaken per mail in orde brengen en dan was alles geregeld. Sindsdien heb ik niets meer van hen gehoord. Hopelijk komt dat nog.

Education Personnel

Ik had ondertussen al ontdekt dat de registratie als leerkracht in NZ veel tijd en geld in beslag neemt zonder dat je nadien de zekerheid hebt ook je erkenning te krijgen. (als vb de diploma's van B teveel verschillen met die van NZ) Dus besloot ik om me als ongeschoolde leerkracht in te schrijven. Donderdag 21 mei (geen feestdag in NZ) had ik een nieuwe afspraak bij een interimbureau speciaal voor kinderdagverblijven. Dat gesprek was best grappig. Na alweer een hele stapel papierwerk kreeg ik wat meer uitleg over hun werking en het werk als leerkracht. Aangezien ik ingeschreven was als ongeschoold, kreeg ik in het interview dus tips in het genre van: geen sigaretten in de buurt van kinderen, altijd de kinderen in het oog houden, hen op een positieve manier aanspreken,... Ja natuurlijk, denk ik dan, maar blijkbaar is dat geen evidentie. Dan stelde ik me meteen de vraag: wie laten ze allemaal aan de slag gaan als ongeschoolde leerkracht?

Selection education

Al van in het begin van mijn zoektocht kijk ik heel regelmatig op 2 jobsites. Nooit zag ik een advertentie van een interimbureau voor de kinderopvang. En nu plots 3... Toeval? Ik besloot om me ook hier in te schrijven. Het vergroot alleen maar mijn kansen op werk! Dinsdag 26 werd ik verwacht voor alweer een interview. Het begint routine te worden :-) Voor de derde keer op rij vulde ik gelijkaardige papieren in. Nu moest ik mondeling een vragenlijst beantwoorden. Niet evident als je soms de vragen niet eens begrijpt. Oei, gaf dit een slechte eerste indruk? Ik liet het niet aan mijn hart komen. Ze discrimineren niemand vertelden ze me, laat dat dan ook maar op de taal van toepassing zijn! Ook hier waren de vragen best grappig: waarmee denk je dat kinderen onder de 5 jaar spelen? Euh, is dit een strikvraag? :p Me inleven in een rol als ongeschoolde leerkracht lukt toch niet altijd even goed blijkbaar. Wat doe je als een kind gewond is? Het verzorgen natuurlijk! Zou kunnen maar beter is om eerst de manager te roepen. En zo bleek ik nog enkele zaken als antwoord te geven die niet echt mijn verantwoordelijkheid waren. Ok dan.

Allemaal goed en wel maar zouden die 4 interimbureaus (3 voor kinderopvang, 1 voor de horeca) nu ook daadwerkelijk iets kunnen aanbieden...?

Het antwoord is JA!

Woensdag 26 mei krijg ik om 7.30u telefoon: ka je gaan werken vandaag? Natuurlijk, met plezier! Ik had een uur de tijd om op te staan en ter plaatse te zijn. Ik was onmiddellijk wakker! Gelukkig was het maar een straat verder en kon ik er te voet naartoe. Tijd voor een eerste kennismaking met de NZ kinderopvang en ik moet zeggen, het was een fijne dag! Het voelde wel aan als mijn eerste stagedag als kleuterleidster, niet goed wetende wat er me allemaal te wachten stond. Ik keek vooral veel, speelde mee en hielp waar ik kon. Gemakkelijk toch! 20 kinderen en je mag eens raden hoeveel leerkrachten? 4! Blijkbaar was 3 te weinig, anders zouden ze me niet opgebeld hebben. Wat een luxe!
De kinderen kwamen toe en kozen iets om mee te spelen. Rond 10u was het dan tijd voor een soort onthaal in groep, met een korte Maoritaalles (Maori zijn de eerste inwoners van NZ en hebben hun eigen taal, officieel de 2e taal van het land). Daarna werden de maagjes gevuld met een hapje en een drankje. Verder spelen tot de middag, een verhaal, eten en dvd-tijd. Nog wat spelen, opruimen en fruittijd. En dan was het 14.30u, tijd om naar huis te gaan. Wat mij vooral opviel was hoe internationaal sommige zaken wel zijn: net hetzelde speelgoed en dezelfde boeken dan bij ons, ook een onthaal, een weerkalender, .... Het was zeker een geslaagde dag! Ik ga hier nog veel leren denk ik, en het leuke eraan is, ik word er nog voor betaald ook :-)

27 mei, 7.30u, alweer telefoon. Ja, ook vandaag kan ik gaan werken. Bestemming: een Montessori pre-school. Klonk boeiend! En dat was het ook, een half uur (!) na mijn telefoontje stond ik al ter plaatse, deze keer niet op wandelafstand. Gisteren was al een belevenis maar vandaag was het nog interessanter! Ongelooflijk, de dingen die ik hier gezien heb! Een kind van drie jaar smeert vlot boter op boterhammen voor de teatime, snijdt fruit zonder problemen, ruimt alles af en doet de afwas?! Ik verschoot me een ongeluk. Ik trok nog meer mijn ogen open bij het zangmoment. De leerkracht haalde een verzameling van grote papieren uit: de tekst van de liedjes! Ze duidde aan waar ze bleef. Een evidentie voor die kinderen blijbaar. Detail, de oudste was 5 jaar?! Voor mijn dag startte kreeg ik 1 belangrijke gouden regel mee: stoor de kinderen niet, ga niet in interactie als ze met iets bezig zijn, ze nemen hun leerproces zelf in handen. Ok dan. Kinderen komen toe, kiezen iets, ruimen dat op, kiezen iets nieuw,... Tussendoor mogen ze een stukje fruit of een boterham gaan eten (dat door vrijwillige kinderen klaargezet is), wassen nadien hun bord af en gaan verder spelen/werken. Het aanbod ontwikkelingsmateriaal was immens. Minder vertrouwde materialen waren puzzels van wereldkaarten, per land/continent informatiemappen, inclusief de vlaggen, wiskundig materiaal,... Laat ik even duidelijk zijn, leeftijd: max 5 jaar! Wat ik niet zag waren poppen, blokken, auto's,... Pas 4.5u nadat de kinderen toegekomen waren, mochten ze eens even buiten gaan spelen. Als er in de klas teveel lawaai was, belde de juf met een belletje voor rust. Muisstil was het daar dan?! 20 kleuters... Ik ben er absoluut van overtuigd dat Motessori heel wat goede kenmerken heeft maar laat ik mijn algemene indruk als volgt samenvatten: volwassenen in het mini.

Vandaag krijg ik nog een mailtje van education personnel: alles is bijna in orde. Ik bedank hen alvast voor mijn eerste werkdag. Groot was mijn verbazing als ze vertelden dat ze me nog niet opgebeld hadden. Lap, daar had je het al, vanaf dag 1 een fout: een loonfiche van het verkeerde interimbureau laten aftekeken. Gelukkig was het dat in Brooklyn en door er gauw even langs te wandelen was het in orde. Alweer een gelukkig toeval want anders kon ik wel fluiten naar het geld van die dag. Oppassen geblazen dus! Blijkbaar ben ik niet alleen aangesloten bij die twee gekende interimbureaus, ook de centra zelf. Daarom zijn ze ook vertrouwd met beide formulieren en valt het hen ook niet onmiddellijk op dat het het verkeerde is. Onmiddellijk stel ik ook vast: dinsdag ingeschreven, woensdag en donderdag al gewerkt dankzij datzelfde interimbureau. Niet slecht toch!