verslag zuid-eiland

Ik zou zeggen, neem rustig de tijd of lees het in stukjes ;-)

Dag 1, 27 januari

Tante Christine zette ons 's morgens af aan de ferry in Wellington wanneer ze naar haar werk reed. Na een boottocht van een dikke 3 uur, kwamen we aan in Picton, een gezellig havendorpje. Minder gezellig was het weer! Het regende en de wind blies ons bijna omver. Het plan was om een watertaxi te nemen naar een baai in Marlborough Sounds, daar te overnachten en 's anderdaags 's middags onze campervan op te pikken. Dat plan is immers verschoven naar later wegens tijdsgebrek (uren van de watertaxi kwamen niet zo goed uit) en het slechte weer. Alternatief: een nachtje in een backpacker, Bayview. Omdat dit eventjes buiten het centrum lag, kwamen ze ons gratis oppikken en zetten ze ons 's anderdaags terug af in Picton. Best grappig toch!

's Avonds is het dan toch nog eventjes gestopt met regenen en maakten we een strandwandeling. We vonden er enkele prachtige, grote schelpen! De rest van de avond speelden we gezelschapsspelletjes die in de backpacker voorradig waren.

Dag 2, 28 januari

We werden terug afgezet in Picton door de mevrouw van de backpacker. Het weer was al véél beter! We verkenden Picton verder een maakten een mooie wandeling door de jachthaven en door het bos naar een volgende baai. Om 13.30u mochten we onze campervan gaan oppikken. Best spannend ;-) Na een korte introductie en het invullen van de nodige papieren, konden we ermee vertrekken.

Gaëtan deed de eerste kilometers richting Nelson. Daar hebben we voor het eerst een plekje gezocht om te overnachten. De tweede dag zat er al bijna op. We gingen iets eten en maakten opnieuw een strandwandeling.

Dag 3, 29 januari

Een 'drukke' dag vandaag: veel rondgereden en veel gezien! Om te beginnen hebben we Nelson city bezocht (we overnachtten een eindje buiten de stad). We zochten er ook naar de enige windmolen van Nieuw-Zeeland, speciaal voor een foto voor de papa. Ik kan er al bij zeggen dat het niet zoveel voorstelde :p

Vlakbij Nelson ligt het middelpunt van Nieuw-Zeeland. Hiervoor moest je echter een uur wandelen en daar hadden we op dat moment geen zin in, dus reden we gewoon verder. Van Nelson reden we richtig Golden Bay, het noordelijk deel van het zuid-eiland. We maakten enkele tussenstoppen op Rabbit Island, een eilandje dat door een brug verbonden is met het vasteland. Mooi, idylisch plekje! Een tweede tussenstop was Abel Tasman National Park. Alweer een hele mooie streek! Hier kan je wandelingen van uren en dagen maken. Wij kozen voor de kortste wandeling, gewoon om even te genieten van de omgeving.

Na deze tussenstoppen, kwamen we aan in Golden Bay met enkele mooie stranden. We zetten onze toch verder naar Farewell Spit, het banaanachtige uitsteekseltje van het zuid-eiland, helemaal ten noorden. Op de enige weg ernaartoe, was net een accident gebeurd. De brandweer hield ons tegen: we konden niet meer verder. We zochten een plekje uit om ons even te parkeren en maakten spaghetti in onze campervan. Spaghetti maken was nog nooit zo avontuurlijk als vandaag :p 2 kleine gasvuurtjes, pannetjes van 1l en een pan waar ons gehakt in twee keer in gebakken moest worden omdat het er niet in kon. Nadien smaakte het nog zo goed! De weg was ondertussen vrij, dus reden we verder. Best wel een grappig, natuurlijk fenomeen die spit ;-) Van op een heuveltje, hadden we er een mooi zicht op. We moesten enkel opletten dat we niet omver waaiden! Amai wa ne wind! Om de wandeling op de spit zelf te maken, was het ondertussen al te laat, dus besloten we terug te rijden en een slaapplaats te zoeken. Die vonden we in Motueka, op een parking naast het informatiecentrum.

Dag 4, 30 januari

Een tocht van Motueka naar Westport, aan de westkust.
De stopplaatsen van vandaag:

• een wandeling langs enkele oude mijnhuisjes in Buller George. Om aan de wandeling te beginnen, moesten we een lange, wiebelende hangbrug over. Héél ver onder ons, zagen we de rivier wild tekeer gaan.
  
• opnieuw een strand ;-)
• the Pancake Rocks en Blow Holes: wat een grappige dingen! De rotsen leken inderdaad grote stapels pannenkoeken ;-) en door gaten in de rotsen, zag je de zee als het ware omhoog spuiten.
  

Onze dag eindigde vandaag in Greymouth. Echt een boring city! Eén restaurantje vonden we er. Het leek me dik in orde: balletjes in tomatensaus met spaghetti, my favourite.... Tot ik het op m'n bord kreeg. Echt niet lekker! Gelukkig maakte het dessert veel goed. En zoals wel al vaker voorgevallen was, had Gaëtan meer geluk bij zijn menukeuze ;-)

Dag 5, 31 januari

Greymouth -> Haast

De dag begon met een nieuw avontuur: eerst ons haar wassen in een mini-lavabootje en daarna onze watertanken legen en terug bijvullen. Het regende waardoor het geen pretje was om zulke zaken voor het eerst uit te proberen. Bovendien leek de kraan om op te vullen niet zo goed te werken waardoor er meer water naast de tuinslang spoot dan erdoor. Maar bon, ook dit brachten we tot een goed einde!

Onze tocht vandaag leidde ons langs een paar mooie plaatsen. We stopten aan Lake Ianthe en op een strand waar heel wat vogelsoorten leefden. Wellicht moest je daarvoor de lange wandelingen maken want wij zagen niet één vogel :p

Een volgende stopplaats was Franz Josef, een dorpje van waaruit wandelingen naar de gletsjer vertrekken. Althans, dat dachten we. In het informatiecentrum hadden we een kaartje gehaald waarmee we naar het begin van de wandeling stapten. Het kon niet ver meer zijn... dachten we... We hadden al de helft van de afstand op het kaartje gestapt (een paar minuutjes). Plots zien we een pijl: Glacier 4km. Een wandeling van 4km leek ons geen probleem. Groot was de verbazing toen we op die weg de ene na de andere auto zagen rijden. Wat bleek: het was nog 4 km tot het begin van de wandeling en die weg (grint) kon je gerust nog met de wagen doen. Aan schaalbereking deed dat kaartje dus niet mee! 8km extra gestapt dus. Gelukkig was de eigenlijke wandeling best de moeite! We stapten door een rivierbedding vol stenen richting de 'tong' van de gletsjer. Verder konden we niet, was enkel voor ervaren wandelaars of onder begeleiding. Met onze sportschoentjes aan kon je ons daar niet echt bij rekenen denk ik. (in vergelijking met de uitrusting die de mensen aan/mee hadden die wel van de gletsjer kwamen... :p)

Terug aan de auto, reden we verder naar Lake Matheson. Bij mooi weer kan je hier Nieuw-Zeelands hoogste berg Mount Cook in zien reflecteren. Maar dat was vandaag niet het geval: veel te veel wolken. We zagen enkel de weerspiegeling van de omringende bomen. Ook wel sjiek :-)

Haast leek op de kaart een heus dorpje. Hoe dichter we in de buurt kwamen, hoe minder we echter zagen door de dichte mist. Veel dorp hebben we niet gezien. We vonden zelfs het campervanpark niet dat volgens een uitbater van het plaatstelijke motel slechts 200 meter verderop was. We zagen enkel bordjes met 'no camping'. Ondertussen was het ook al donker.... We kwamen nog een andere campervan tegen met hetzelfde probleem. Omdat we echt niets vonden, besloten we om ons samen in een zijstraatje te zetten. Met 2 is toch al veiliger dan alleen.

Dag 6, 1 februari

Haast -> Wanaka

Via Haast Pass reden we naar Wanaka. Op een bepaalde plek op die pas liep er plots vele volk, hier moest iets te zien zijn:p En inderdaad: een prachtige rivier die in verschillende niveaus naar beneden stroomde: Gates of Haast. Op diezelfde pas stopten we ook aan de Blue Pools, een korte wandeling van aan de weg, alweer met een hangbrug over een rivier. Deze keer was ze wel al iets minder spectaculair. Of misschien iets anders gezegd: ik durfde er al vlotter over:p

Aan Lake Wanaka stopten we opnieuw. Gigantisch meer! We kookten er bloemkool met aardappelen en vlees (in verschillende stapjes dus wegens gebrek aan vuren:p) We genoten van ons eten én van het uitzicht ;-)

Verder op onze tocht kwame we Puzzling World tegen: een 'museum' vol met puzzelspelletjes, optische bedrogdingen,... Echt zot van tijd! In de tuin was er een doolhof waarbij je de vier torens op de hoeken ervan in een bepaalde volgorde moest bereiken. We kozen de moeilijkste volgorde en maakten er een westrijdje van. Man man, frustrerend na nen tijd ze, al die bruine muren... Gaëtan had de drie eerste torens voor mij gevonden. Hij hielp me een klein beetje op weg, voor ik gans zot zou worden... Voor hij de laatste had, kwam ik hem opnieuw tegen en.... ik was eerst boven op de laatste toren. Srikt genomen won ik dus, al lijkt een gelijkspel misschien eerlijker aangezien we bijna gelijk boven waren en ik zonder zijn hulp de eerste drie wellicht nog niet gevonden had :p

Wanaka is een gezellig dorpje aan een gigantisch meer. We parkeerden ons op een publieke parking voor de nacht, naast enkele andere campervans. Ik zal me Wanaka nog wel even herinneren, niet alleen als gezellig dorpje, maar ook als de nacht waar er om 5u 's morgens luid op ons raam geklopt werd. Ik verschoot me een ongeluk! (niet echt moeilijk bij mij maar toch!) Gaëtan sprong recht en ging naar het raampje. Daar stond een man die ons vertelde dat we hier niet mochten overnachten. In NZ geldt blijkbaar de regel: je mag overal overnachten tenzij aangegeven van niet (dat deel kenden we) én ook niet in steden (dat deel kenden we niet). Als we bleven staan, zou de politie komen met een boete van 500 NZD... Ik was nog aan het bekomen van 't verschieten als Gaëtan al in zijn schoenen gesprongen was om ons te verzetten. Waar rijd je op dat uur naartoe... We parkeerden ons ergens in een straatje maar veel heb ik niet meer geslapen ze.

Dag 7 , 2 februari

Wordt vervolgd....