Maori cultuur en chocolade madness

De dagen en de weken vliegen hier voorbij! Niet normaal...

• Maandag startte mijn werkweek in alweer een nieuw kinderdagverblijf in een suburb waar ik nog nooit van gehoord had: Wilton. Ik kreeg de mededeling "neem bus 14 en stap af aan de eindhalte." Gemakkelijk toch! Wel grappig want buiten het kinderdagverblijf was er daar verder niets! Geen winkeltje, amper huizen,... Leuke dag!

• Dinsdag en woensdag werkte ik in I Kids, het spiksplinternieuwe gebouw waar ik eerder al geweest was. Ik werkte een dag bij de baby's en een dag bij de peuters. Bij de peuters (2-3jaar) verwittigden ze me dat het druk ging worden: 17 peuters en ik was de 6e leerkracht?!! In België zouden we blij zijn als de eerste kleuterklas maar 17 kleuters telt! Ook hun ruimte vonden ze eerder beperkt voor zoveel kinderen. Dan denk ik even "wees verdomd blij met zo een ruimte!" Voor zo een klas wil ik direct een papier ondertekenen! Ze zouden eens moeten weten in welke luxesituatie ze zich hier bevinden! Man man....

• Donderdag was me een dagje! Ik kwam terecht in een echt Maori-centrum. Maori zijn de eerste bewoners van NZ. Ik was er amper een kwartiertje als alle kinderen verzamelden voor het onthaal. Dit bestond uit Maori-liederen en -dansen. Indrukwekkend! Ook hier bijna zoveel volwassenen als kinderen?! Ik merkte dat ze de kring rond gingen en dat iedereen iets zei (de volwassenen). Plots waren alle ogen op mij gericht... Hu? Sorry maar ik heb niet begrepen wat ik moet doen hoor. Gelukkig gaf de manager me even een Engelse instructie: ik moest gewoon goedemorgen zeggen. Ok, dan.... Tijdens de dag proberen ze er ook zoveel mogelijk Maori te praten en ook de boeken in de boekenhoek zijn in.... jawel Maori. Moeilijk als een kind je dan vraagt een verhaaltje voor te lezen! Ik kan het niet eens lezen, laat staan uitspreken! Ik heb me dan maar gered met het verzinnen van een verhaaltje bij de prenten, in het Engels. En dat leek voor de kinderen best ok. Oef :p Net voor de middag bakten we cookies. De leerkracht had aan het deeg gevoeld en het was ok. Ik moest iedereen een schepje geven zodat ze er een bolletje van konden maken. Hilarische taferelen als gevolg: het deeg bleek toch iets te slap te zijn waardoor een bolletje maken niet ging. Gevolg: alle deeg hing aan hun handjes. Gevolg: iedereen likte zijn handjes af :D Gauw wat bloem toevoegen voor we helemaal geen cookies meer overhadden :-) Na mijn lunchpauze sliepen alle kinderen, daar zat ik dan.... Ik mocht dan eventjes op bezoek gaan bij de andere groepen. Ok dan :p Als slot van de dag werd de gitaar opnieuw boven gehaald en werden er nog wat liedjes gezongen. De melodie en de gebaren verklapten dat het de hokey pockey was in Maori :-)

• Vrijdag vond ik het juiste adres niet meteen. Ik wou Gaëtan bellen en merkte dat ik een gemiste oproep heb: het centrum had mijn dag geannuleerd?! Ik kon er niet echt mee lachen want ik stond al bijna voor hun deur! Grrr... Ik was er eigenlijk zonder het te beseffen al voorbij gewandeld. Maar ik was onder het bord met de straatnaam door gewandeld waardoor ik het dus niet gemerkt had. Dat lag dus al 1.5 week vast en die morgen was het andere interimbureau nog hopeloos op zoek naar iemand... En nu had ik niets! Ach ja, dam maar onmiddellijk gaan zwemmen ipv na het werk. Detail, het zwembad ligt aan de heel andere kant van 't stad. Ik had dus mijn beweging al gehad voordat ik aan het zwemmen begon. 40 lengtes volstonden dus wel voor vandaag. Nadien nog gaan winkelen en wat huishoudelijke karweitjes.

Het snowboarden is uitgesteld aangezien er geen plaats meer was om te overnachten, de schoolvakantie is immers pas dit weekend afgelopen dus ja. Maar niet getreurd, er waren al andere plannen. Zaterdag was het wintercarnaval in Petone. Een goede reden om er alweer eens op uit te trekken. Alleen, het programma was een beetje mooier voorgesteld dan dat het in werkelijkheid was. We kuierden wat rond, stonden even te kijken op een straatartiest die dacht dat hij grappig was (echt niet! na 5 min konden we het niet meer aanhoren en zijn we verder gestapt) en belden toen naar Raja. Geen zin om iets te gaan eten en dan om 7u naar het vuurwerk te gaan kijken? Goed plan! Even later zaten we met ons vieren bij nonkel Peter in het restaurant. Een heerlijke maaltijd later was het juist tijd voor het vuurwerk. Best de moeite! 15 minuten lang! Vevolg van de avond: een dessertje gaan eten in een restaurant in Wellington dat gekend is om zijn desserten. Raja en Rachel verwittigden ons dat het echt grote porties waren. Een dessert dat ik niet zou opkrijgen? Hmmm... Eerst zien en dan geloven. Ik koos voor Chocolate Madness. Gaëtan voor een bananentaart(je). Man man, we kregen ons bord.... Niet normaal! Een dessertbord van de orangerie is er niets tegen! Nog nooit heb ik zo een desserts gezien! Mijn bord bestond uit een bol chocolade ijs, een stuk brownie, chocomousse, slagroom met fruit, een koekje en een stuk chocoladetaart. Halfweg moest ik echt opgeven, trop is teveel! Enkel Raja kreeg het zijne op. Toevallig de enige die nog getwijfeld had om er geen te nemen wegens niet zoveel honger meer :p We kregen de rest mee naar huis zodat we er later nog konden van genieten. Ppppffff, amai! Dat was een maaltijd op zich! Maar wel heeeeeeeerlijk!!! Na het dessert scheidden onze wegen. Raja en Rachel gingen naar huis, wij gingen nog gauw naar de 2e helft van de rugby kijken. Je kon de plaatsen waar ze de rugby uitzonden er zo uithalen. Massa's volk!! Nergens nog een plaatsje te bespeuren. We schoven aan bij al het volk dat al rechtstond ( bij het 5e cafe zijn we dan toch maar naar binnen gegaan, anders zouden we niets meer zien). Het was 16-16 met nog een half uur te spelen tegen Australië. NZ kon winnen met 22-16. Man wat een ambiance met zoveel volk samen! Van een geslaagde avond gesproken! Iets minder was dat we meer dan 40 minuten op een bus moesten wachten. Daarvoor was het iets te koud: te voet naar huis dus. Goed om al een deel van die caloriën er af te wandelen :-)

Zondag was het alweer prachtig weer! Buiten ramen gewassen, buiten was gedroogd en in het zonnetje gezeten! Meer moet dat niet zijn! Dus... ons maak je niet jaloers met jullie zonverhalen vanuit België :D

Volgende week is al volboekt, 5 volle dagen (8u werken, het maximum). Zalig, eens niet wakker gebeld worden om 7u.... Maandag, dinsdag en woensdag in I kids, 2 dagen baby's en een dag peuters. Donderdag en vrijdag in Karori.